Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 marca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu.
W dniu 14 marca 2013r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku wyjaśniając, iż uchybienie terminu spowodowane było jego złym stanem zdrowia. Skarżący podniósł, iż ma problemy z pamięcią i w związku z tym wymaga codziennej opieki drugiej osoby. Na rozprawę nie stawił się z powodu przeziębienia i dolegliwości sercowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia wniosku.
Wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 P.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Następnie należy wyjaśnić, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W rozpoznawanej sprawie skarżący uzasadnił uchybienie terminu złym stanem swojego zdrowia. Jednakże wskazane przez skarżącego okoliczności uchybienia terminu nie uzasadniają jego przywrócenia. Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu np. chorobę strony. Jednakże nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, iż stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą.
Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego. Tym czasem skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazał – niepełnosprawność, zaniki pamięci, dolegliwości sercowe, przeziębienie. Oznacza to, że ww. schorzenia nie mają niespodziewanego lub nagłego charakteru, lecz wskazują na ogólnie zły stan zdrowia skarżącego. Nie są to jednak okoliczności, które uniemożliwiały mu osobistego działania (nadania wniosku pocztą) albo posłużenia się inną osobą do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, tym bardziej, że skarżący podniósł, iż stan jego zdrowia wymaga codziennej opieki osoby trzeciej. Z tego wynika, że skarżący mógł poprosić osobę, która się nim opiekuje, zarówno o dowiedzenie się o treści zapadłego wyroku, jak również o złożenie wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia.
Natomiast obecność skarżącego na rozprawie nie była obowiązkowa, co oznacza, że nie stanowiło to przeszkody do wydania wyroku. Skarżący wraz zawiadomieniem o terminie rozprawy został również pouczony, że w przypadku oddalenia skargi wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku należy złożyć w terminie siedmiu dni od dnia jego ogłoszenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarżący nie uwiarygodnił stosowną argumentacją faktu, iż przeszkoda uniemożliwiająca złożenie wniosku w terminie była od niego niezależna a skoro tak, to należy również stwierdzić, iż skarżący nie wykazał należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, a więc ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. zdanie drugie orzekł, jak w sentencji.
a.bł.