Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania E.K. vel S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], nr [...], nakazującej E. K. vel S. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego, usytuowanego na nieruchomości, położonej w P., przy ul. A, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż samowolnie wzniesiony obiekt jest sprzeczny z postanowieniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, co wyklucza jego ewentualną legalizację.
W skardze na powyższe orzeczenie E.K. vel S. podniosła zarzut nieuwzględnienia przez organy okoliczności, które zaistniały w toku postępowania sądowego o zniesienie współwłasności przedmiotowej nieruchomości, w szczególności zaś faktu, iż przedmiotowy budynek wzniesiony został przezeń "w miejscu wskazanym przez Sędziego".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odwołując się do uzasadnienia stanowiska zawartego w motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28.grudnia 2007r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100,00,-zł. oraz ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 11.czerwca 2008r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę, wnosząc o umorzenie postępowania oraz przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej skarżącej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 60 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszym toku rozważań p.p.s.a., sąd jest związany cofnięciem skargi chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia środka zaskarżenia za niedopuszczalne, w zrozumieniu cytowanego przepisu, wobec czego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. natomiast, nakazano zwrócenie skarżącej połowę uiszczonego w sprawie wpisu sądowego.
W oparciu o treść art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. § 18 ust. 1 pkt 1 lit c i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), orzeczono zaś o przyznaniu pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w kwocie 240,00,-zł., powiększonego o należny podatek od towarów i usług (52,80,-zł.) oraz kwoty 17,00,-zł., obejmującej zwrot wydatków.
A.K.