Uzasadnienie
II SA/Łd 1084/22
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga S. Spółki z o.o. z siedzibą w M. (dalej także: skarżąca, spółka), reprezentowanej przez radcę prawnego P. F., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu (dalej także: Kolegium, organ II instancji) z dnia 24 października 2022 r., znak: SKO.4120.236.22, utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Czastary (dalej także: organ I instancji) z dnia 12 września 2022 r., znak: ITOŚ.PP.6730.27.2022, odmawiające wznowienia postępowania.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Wójt Gminy Czastary decyzją z dnia 29 marca 2016 r. (znak: PP.6730.11.16), ustalił na rzecz S. Sp. z o.o. z siedzibą w M. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej wraz z towarzyszącą infrastrukturą na działkach nr [...] i nr [...] obręb [...], gm. [...].
Następnie spółka, pismem opatrzonym datą 20 maja 2022 r. (jednak nadanym w placówce pocztowej w dniu 24 czerwca 2022 r. i doręczonym organowi I instancji w dniu 30 czerwca 2022 r.), wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ww. rozstrzygnięciem. W treści pisma spółka wskazała, że po wydaniu decyzji wyszły na jaw nowe okoliczności, tj. "że powierzchnia inwestycji obejmuje również grunty orne o klasie Rlllb, które nie były przedmiotem postępowania o ustalenie warunków zabudowy jak również postępowania o odrolnienie nieruchomości".
Postanowieniem z dnia 12 września 2022 r., znak: ITOŚ.PP.6730.27.2022, Wójt Gminy Czastary odmówił wznowienia postępowania w sprawie wskazując na niespełnienie wymogu formalnego w postaci terminu na złożenie wniosku.
Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła zażalenie na rozstrzygnięcie wskazując, że się z nim nie zgadza.
Wspomnianym na wstępie postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 24 października 2022 r., znak: SKO.4120.236.22, utrzymano w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie organu I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji podniósł, że spółka powołała się na zaistnienie przesłanki wznowienia postępowania wymienionej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wskazując, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Zdaniem organu II instancji jednak merytoryczne rozpatrzenie wniosku spółki nie jest możliwe, gdyż wniosek został złożony po upływie ustawowego terminu. Zgodnie bowiem z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Mając powyższe na względzie Kolegium podkreśliło, że pismem z dnia 19 lipca 2022 r., znak: PP.6730.11.16/2022, zwróciło się do spółki o wskazanie terminu, w którym spółka dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W piśmie z dnia 28 lipca 2022 r. spółka wskazała, że o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania dowiedziała się w dniu 25 maja 2022 r. Organ II instancji jednak nie dał wiary wyjaśnieniom spółki i odmówił wznowienia postępowania, powołując się na fakt, że z akt sprawy wynika, że o podnoszonej okoliczności skarżąca spółka wiedziała już w dniu 1 grudnia 2021 r., tj. w dacie wszczęcia postępowania przez Starostę Wieruszowskiego w przedmiocie opłaty z tytułu niezgodnego z przepisami wyłączenia z produkcji rolniczej gruntów Rlllb położonych na działkach nr [...] i nr [...] obręb [...], gm. [...], a już z pewnością wiedzę taką spółka posiadała w dniu 7 kwietnia 2022 r., tj. w dacie doręczenia kończącej wskazane postępowanie decyzji Starosty Wieruszowskiego z dnia 31 marca 2022 r., znak: GN.6124.7.10.2021.
Zdaniem Kolegium nie ulega więc wątpliwości, że spółka wiedziała o powołanej przez siebie okoliczności przed dniem 25 maja 2022 r. Dodatkowo organ II instancji wskazał, że o wydaniu decyzji lokalizacyjnej z dnia 29 marca 2016 r., znak: PP.6730.11.16, wyłącznie dla części nieruchomości nieobejmujących gruntu kl. III (linie rozgraniczające teren inwestycji ABCD zaznaczone na załączniku graficznym decyzji), spółka powzięła wiedzę już w dacie doręczenia jej ww. decyzji, tj. dnia 1 kwietnia 2016 r. Wniosek spółki, co wynika z jego części graficznej, przewidywał natomiast realizację inwestycji na gruntach chronionych przed zmianą przeznaczenia. Organ I instancji wydając przedmiotową decyzję nie uwzględnił jednak żądania spółki w ww. części. Decyzja o warunkach zabudowy nie stanowiła zatem podstawy dla realizowania przedsięwzięcia poza jej zakresem. Końcowo Kolegium dodało, że wskazana przez spółkę data 25 maja 2022 r. nie pokrywa się z datą sformułowania wniosku - 20 maja 2022 r.
W skardze do tutejszego Sądu skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - nie sformułowała żadnych zarzutów w stosunku do rozstrzygnięcia. Dopiero na wezwaniu Sądu pełnomocnik skarżącej oświadczył, że zarzuca organowi naruszenie art. 148 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie przez organ, że strona dowiedziała się o podstawach do wznowienia postępowania w dniu 1 grudnia 2021 r., w sytuacji, gdy strona dowiedziała się o podstawach wznowienia postępowania w dniu 25 maja 2022 r. Wobec podniesionego zarzutu strona wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zakres kontroli wykonywanej przez sądy administracyjne określony jest przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259) (dalej: p.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.
Sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracyjnych, kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego.
Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie postanowienia następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a., podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 24 października 2022 r., znak: SKO.4120.236.22.
Powołanym wyżej postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 i art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000) (dalej: k.p.a.), utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy Czastary z dnia 12 września 2022 r., znak: ITOŚ.PP.6730.27.2022, odmawiające wznowienia postępowania.
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie dotyczy kwestii procesowej
- - odmowy wznowienia postępowania. Tryb wznowienia postępowania stanowi odstępstwo od zasady trwałości decyzji administracyjnych wyrażonej w art. 16 k.p.a. Zgodnie z art. 150 § 1 k.p.a. postępowanie to może toczyć się dopiero po wydaniu przez właściwy organ postanowienia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 1 k.p.a.
Jak stanowi art. 147 k.p.a. postępowanie w sprawie wznowienia postępowania można wznowić z urzędu lub na wniosek strony, z tym, że wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony.
Wymaga podkreślenia, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania nie powoduje automatycznie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 20 maja 2020 r., II SA/Łd 177/20, LEX nr 3028271, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA).
Zgodnie z art. 148 k,p,a. podanie o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne, w toku którego organ sprawdza: czy podanie o wznowienie postępowania odpowiada ogólnym wymogom kodeksu postępowania adminstracyjnego, dotyczącym podań w postępowaniu administracyjnym (tj. czy zostało podpisane, wskazuje konkretną decyzję bądź postanowienie, których dotyczy wniosek o wznowienie postępowania), czy zostało wniesione przez osobę będącą stroną w sprawie i czy zostały w nim powołane przyczyny wznowienia określone w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy został zachowany miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie (art. 148 k.p.a.) liczony od daty powzięcia przez stronę informacji o przesłance wznowienia postępowania (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 22 czerwca 2022 r., II SA/Ke 260/22, LEX nr 3368095).
Wystąpienie powyższych przesłanek łącznie, zobowiązuje właściwy organ do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania. Natomiast w przypadku gdy organ oceni, że wniosek o wznowienie postępowania nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 i art. 145a k.p.a., bądź nie zostały zachowane terminy do jego złożenia przewidziane w art. 148 k.p.a., jest zobowiązany do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd stwierdza, że wbrew zrzutom skargi, zaskarżone postanowienie w Sieradzu z dnia 24 października 2022 r. odpowiada prawu. W ocenie Sądu za prawidłowe należy uznać ustalenie przez organy obu instancji, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, skarżąca wniosła podanie o wznowienie postępowania, zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy Czastary z dnia 29 marca 2016 r. (znak: PP.6730.11.16), ustalającą na rzecz S. Sp. z o.o. z siedzibą w M. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej wraz z towarzyszącą infrastrukturą na działkach nr [...] i nr [...] obręb [...], gm. [...], z uchybieniem terminu, przewidzianego na jego wniesienie w art. 148 k.p.a., co zobowiązało oba organy do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowaniu.
W niniejszej sprawie podstawę do wznowienia miały stanowić, zdaniem skarżącej, nowe okoliczności, tj. "że powierzchnia inwestycji obejmuje również grunty orne o klasie Rlllb, które nie były przedmiotem postępowania o ustalenie warunków zabudowy jak również postępowania o odrolnienie nieruchomości", a więc okoliczności stanowiące podstawę wznowienia, wskazane w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W przepisie art. 148 § 1 k.p.a. wyraźnie wskazuje się na moment dowiedzenia się o okoliczności, a nie na moment dowiedzenia się o tym, że owa okoliczność może stanowić podstawę wznowienia postępowania (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 8 września 2010 r., II SA/Rz 279/10, CBOSA).
Sąd, na podstawie akt administracyjnych stwierdza, że skarżąca posiadała wiedzę o nowych okolicznościach, wskazanych pismem opatrzonym datą 20 maja 2022 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 24 czerwca 2022 r. i doręczonym organowi I instancji w dniu 30 czerwca 2022 r.), od co najmniej 8 kwietnia 2022 r. (Sąd zwraca uwagę, że Kolegium mylnie podało w uzasadnieniu datę 7 kwietnia 2022 r., ale ta pomyłka nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy), kiedy spółce doręczono decyzję Starosty Wieruszowskiego z dnia 31 marca 2022 r., znak: GN.6124.7.10.2021.
Sąd stwierdza, że chociaż skarżąca powołała we wniosku o wznowienie postępowania przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., to jednak przesłanka ta nie mogła stanowić skutecznej podstawy do wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy Czastary z dnia 29 marca 2016 r., gdyż podanie w tym zakresie zostało złożone po terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a. Złożony przez spółkę wniosek o wznowienie postępowania opatrzony datą 20 maja 20022 r., nadany w placówce pocztowej w dniu 24 czerwca 2022 r., zaś doręczony organowi I instancji w dniu 30 czerwca 2022 r. został złożony z uchybieniem ustawowego terminu, który najpóźniej wygasł z dniem 9 maja 2022 r. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznaje za prawidłowe stanowisko organu II instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
W niniejszej sprawie nie uchybiono również przepisom prawa procesowego. Wydanie zaskarżonego postanowienia poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia. Ocena ta nie nosi zaś cech dowolności (art. 80 k.p.a.). Zgodnie z art. 107 k.p.a., organ II instancji w sposób wyczerpujący uzasadnił podjęte rozstrzygnięcie, odwołując się do obowiązujących regulacji prawnych.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.
ał