Uzasadnienie
Z. D., M. D., A. K., H. K., J. L., I. K., A. J., B. U., W. R., K. S., D. S., K. R., B. U., M. U., J. K., G. K., J. P., V. P., W. L., M. O., A. N., I. N., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skargę podpisał jedynie A. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Zarządzeniami z dnia 30 listopada 2018 r. wszyscy skarżący zostali wezwani do uzupełniania braków formalnych skarg poprzez ich podpisanie (poza A. K.) oraz uiszczenie wpisów – Z. D. i M. D. solidarnie 500 zł, A. K. i H. K. solidarnie 500 zł, K. S. i D. C. – S. solidarnie 500 zł, B. U. i M. U. solidarnie 500 zł, J. K. i G. K. solidarnie 500 zł, J. P. i V. P. solidarnie 500 zł, A. N. i I. N. solidarnie 500 zł, a także J. L., I. K., A. J., B. U., W. R., K. R., W. L., M. O. w kwocie po 500 zł każde z nich, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skarg.
Brak formalny – niepodpisanie skargi - został usunięty przez podpisanie skargi przez wszystkich skarżących z wyjątkiem W. R..
Pismem z dnia 13 grudnia 2018 r. skarżący złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy.
Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy J. L. – postanowieniem z dnia 18 stycznia 2019 r. oraz I. K., A. N., I. N., J. P., V. P., Z. D., M. D., A. K., H. K., B. U. – postanowieniami z dnia 25 lutego 2019 r. Nadto referendarz sądowy zarządził pozostawienie bez rozpoznania wniosków o przyznanie prawa pomocy sporządzonych przez K. R., K. S., D. C. – S., A. J., W. L., M. O., W. R., J. K., G. K., B. U. i M. U..
Należy wskazać, że skarżąca I. K. złożyła sprzeciw od postanowienia referendarza o odmowie przyznania prawa pomocy, który postanowieniem z dnia 10 maja 2019 r. został odrzucony. Zarządzeniem z dnia 16 lipca 2019 roku I. K. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
W. R. nie uzupełnił braku formalnego skargi i nie podpisał jej, natomiast J. L. cofnął skargę pismem z dnia 18 lutego 2019 r.
Pozostali skarżący zarządzeniami z dnia 8 kwietnia 2019 r. zostali ponownie wezwani do uiszczenia wpisów w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało odebrane w dniach 15, 16, 18.04.2019 roku.
B. U. otrzymała wezwanie do wpłacenia wpisu w dniu 15 kwietnia 2019 roku i uiściła wpis w dniu 24 kwietnia 2014 roku. Pozostali skarżący, nie wykonali zarządzenia z dnia 8 kwietnia 2019 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej opłaty. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz.U.2018., poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencje nieuiszczenia wpisu od skargi do sądu określa art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie skarżący Z. D., M. D., A. K., H. K., K.S., D. C. – S., B. U., M. U., J. K., G. K., J. P., V. P., A. N., I. N., A. J., K. R., W. L. i M. O. zostali prawidłowo wezwani do uiszczenia wpisów sądowych od skarg – także w trybie przewidzianym w art. 72 § 1 i art. 73 p.p.s.a. Wyżej wymienione osoby nie wniosły należnych opłat, zatem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., należało odrzucić ich skargi.
Również skarga B. U. podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. B. U. 15 kwietnia 2019 roku odebrała wezwanie do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni, termin ten upływał zatem w dniu 23 kwietnia 2019 roku (siódmy dzień terminu – 22.04.- przypadał w Wielkanocny Poniedziałek, zatem stosowanie do art. 83 § 2 p.p.s.a. za ostatni dzień uważa się następny dzień po dniu wolnym). Spóźnione opłacenie skargi jest bezskuteczne. Stosownie zatem do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga B. U. podlega odrzuceniu. jako nieopłacona w terminie. Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd orzekł o zwrocie stronie wpisu uiszczonego od pisma odrzuconego.
Odrzuceniu podlega również skarga J. L.. Wprawdzie złożył on w dniu 18 lutego 2019 r oświadczenie o cofnięciu skargi, które co do zasady winno skutkować umorzeniem postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jednakże nie uiścił wpisu od skargi. Zgodnie zaś z ugruntowanym stanowiskiem judykatury, wniosek skarżącego o cofnięcie skargi nie może być rozpatrzony do czasu uiszczenia wpisu. Sąd bowiem nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata (art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 24, poz. 182; zm. Dz.U. z 1982 r., Nr 31, poz. 215). Powyższe oznacza, że rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków formalnych. W przeciwnym razie sąd odrzuca skargę, zatem skarga J. L. podlega odrzuceniu również na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, W. R., pismem, które odebrała jego żona w dniu 11 grudnia 2018 r. został zobowiązany do podpisania skargi w terminie 7 dni, czego ostatecznie nie uczynił. Mając zatem na względzie, że brak formalny nie został uzupełniony, skarga W. R. podlega odrzuceniu w trybie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.
B.A.