Uzasadnienie
W dniu 22 grudnia 2015 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, złożona za pośrednictwem organu, skarga S. S., E. B., K. D., E. F., J. F., M. W., A. G., I. G., M. G., K. G., K. K., M. K., G. K., A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. Wraz ze skargą wpłynęło pełnomocnictwo dla radcy prawnego oraz potwierdzenie uiszczenia przez G. K. i A. K. wpisu sądowego.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 grudnia 2015r. pełnomocnik skarżących: S. S., E. B., K. D., E. F., J. F., M. W., A. G., I. G., M. G., K. G., K. K., M. K., został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto w wykonaniu kolejnego zarządzenia z dnia 23 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia, poprzez złożenie 3 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem nadto do określenia naruszenia prawa, bądź interesu prawnego I. G..
W odpowiedzi na powyższe, w zakreślonym terminie, pełnomocnik złożył 3 odpisy skargi oraz oświadczenie o cofnięciu skargi w imieniu I. G.. Nadto zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego złożone w imieniu S. S., E. B., K. D., E. F., J. F., M. W., A. G., M. G., K. G..
Postanowieniami z dnia 26 stycznia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił przedmiotowe zażalenia. W konsekwencji powyższego pełnomocnik skarżących S. S., E. B., K. D., E. F., J. F., M. W., A. G., I. G., M. G., K. G., został wezwany do wykonania prawomocnych zarządzeń z dnia 23 grudnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pełnomocnik skarżących odebrał opisane wezwanie w dniu 22 lutego 2016 r., jednakże pozostawił bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Czyniąc zadość przytoczonym uregulowaniom, a jednocześnie stwierdziwszy, iż skarżący G. K. i A. K. uiścili wpis sądowy, jedynie pozostali skarżący tj. S. S., E. B., K. D., E. F., J. F., M. W., A. G., I. G., M. G., K. G., K. K., M. K. zostali wezwani, za pośrednictwem reprezentującego ich pełnomocnika, do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sądowych żaden z wymienionych skarżących stosownego wpisu sądowego nie uiścił. I wprawdzie część ze skarżących wystąpiła z zażaleniem na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, niemniej jednak Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 26 stycznia 2016 r. oddalił wszystkie zażalenia. W następstwie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący, którzy wystąpili z zażaleniem zostali ponownie wezwani do uiszczenia wpisu sądowego, jednak i te wezwania pozostawili bez odpowiedzi.
Reasumując powyższe, mimo prawidłowo doręczonych wezwań do uzupełnienia braków fiskalnych wniesionej skargi oraz zawartego w nich pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonych obowiązków, skarżący S. S., E. B., K. D., E. F., J. F., M. W., A. G., I. G., M. G., K. G., K. K., M. K., pozostawili wezwania bez odpowiedzi. W tej sytuacji sąd obowiązany był orzec stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. o odrzuceniu skargi S. S., E. B., K. D., E. F., J. F., M. W., A. G., I. G., M. G., K. G., K. K., M. K.. I wprawdzie, jak wynika z pisma procesowego pełnomocnika, z dnia 7 stycznia 2016 r., I. G. cofnęła skargę, jednakże wobec braków formalnych skargi nie było dopuszczalne umorzenie postępowania zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (postanowienie WSA w Opolu z dnia 6 marca 2013 r., sygn.akt I SA/Op 155/13 - dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tych wszystkich względów, jedynie skardze G. K. i A. K., którzy braki skargi uzupełnili, zostanie nadany dalszy bieg.
a.bł.