Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] odmawiające D. M. wyjaśnienia wątpliwości dotyczących treści decyzji o pozwoleniu na budowę.
Jak wynika z akt sprawy wnioskiem z dnia 12 lipca 2012 r. D. M. zwróciła się do Prezydenta Miasta Ł. o wyjaśnienie w trybie art. 113 § 2 k.p.a. treści decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] udzielającej Ł. S. pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego z usługami i garażem podziemnym wraz z zewnętrznymi instalacjami wody, kanalizacji sanitarnej, deszczowej oraz przebudową fragmentu sieci ciepłowniczej przy ul. A 37, 39 i 41 w Ł. (działki nr 116/11, 116/14, 119 w obrębie [...]) w zakresie określania granic inwestycji oraz gdzie ma przebiegać inwestycja. D. M. wyjaśniła, że w decyzji ujęto działkę nr 116/14, która według ewidencji gruntów nie istnieje. Wnioskodawczyni załączyła do wniosku kopię mapy ewidencyjnej z dnia 6 lipca 2012 r.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. odmówił wyjaśnienia wskazanych przez D. M. wątpliwości dotyczących decyzji o pozwoleniu na budowę. W uzasadnieniu wskazał, że organ uprawniony jest jedynie do wyjaśnienia stronie wątpliwości co do użytych w decyzji wyrażeń, niejasnych sformułowań bądź zastosowanych skrótów utrudniających ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Numer działki występujący w decyzji nie jest zdaniem organu wyrażeniem niejednoznacznym. Dodał, że organ wyjaśniający treść decyzji musi uwzględniać stan faktyczny i prawny sprawy z dnia jej wydania i nie może odnosić się do dokumentów powstałych po dniu wydania decyzji. Dlatego też nie mógł odnieść się do treści kopii mapy ewidencyjnej załączonej do wniosku. Organ podniósł, że w części opisowej jak i w projekcie budowlanym będącym załącznikiem do decyzji jednoznacznie, w sposób nie budzący wątpliwości określono granice inwestycji i podano numery działek.
W zażaleniu na powyższe postanowienie D. M., działając poprzez swojego pełnomocnika, zarzuciła naruszenie art. 113 § 2 k.p.a. poprzez nieuzasadnioną odmowę wyjaśnienia wątpliwości dotyczących treści decyzji o pozwoleniu na budowę mimo złożenia umotywowanego żądania i wniosła o uchylenie postanowienia organu I instancji oraz przekazanie mu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wskazała, że w treści decyzji o pozwoleniu na budowę organ podał, że inwestycja obejmuje działki o numerach ewidencyjnych 119, 116/11, 116/14, 115/8 i 115/10. Jednakże z ewidencji gruntów wynika, że na obszarze inwestycji oraz w okolicy planowanej inwestycji nie ma działki 116/14, co oznacza, że ona nie istnieje. Podniosła, że zwróciła się o wyjaśnienie wątpliwości co do działek, które wchodzą w skład inwestycji, a organ winien był je wyjaśnić, bowiem ustawodawca nie przewidział sytuacji, w których organ może odmówić ich wyjaśnienia.
Dodała, że jej żądanie nie zmierzało ani do zmiany czy zaskarżenia decyzji o pozwoleniu na budowę, bowiem złożyła odwołanie od tej decyzji. Nie wnosiła też o uzupełnienie czy dokonanie oceny stanu faktycznego sprawy.
Wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Wskazał, że wyjaśnienie wątpliwości treści decyzji konieczne jest wtedy, gdy decyzja jest niejednoznaczna lub tak zawiła, że utrudnia ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Organ nie może udzielać stronom odpowiedzi na pytania wychodzące poza treść i zakres decyzji oraz takich, które w istocie nie dotyczą wątpliwości co do jej treści. Wyjaśnienia dokonywane w trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie mogą prowadzić do uzupełnienia cz korekty wydanego rozstrzygnięcia. Organ nie jest też uprawniony do dokonywania interpretacji treści decyzji poprzez dokonywanie wykładni prawa. Zdaniem organu strona skarżąca nie przedstawiła w swoim wniosku wątpliwości co do użytych w decyzji sformułowań, wyrażeń, zastosowanych skrótów.
W skardze na powyższe postanowienie D. M., działając poprzez swojego pełnomocnika, zarzuciła naruszenie art. 113 § 2 k.p.a. podtrzymując argumenty zawarte w zażaleniu na postanowienie organu I instancji. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca dodała, że wątpliwości co do numeru i samego istnienia działki należy traktować jako wątpliwości co do treści decyzji. Wątpliwość dotyczy jej zdaniem rozstrzygnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę, zaś charakter opisanej wątpliwości uniemożliwia samodzielne jej wyjaśnienie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Na rozprawie w dniu [...] skarżąca działająca przez swojego pełnomocnika cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w wypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uzna takie cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W rozpoznawanej sprawie przesłanki niedopuszczalności skargi nie zachodzą, zatem i cofnięcie skargi uznać należy za skuteczne.
Jak wynika z uzasadnienia skargi, przesłankę do jej złożenia stanowiły wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] o pozwoleniu na budowę - w zakresie określenia granic inwestycji oraz gdzie ma przebiegać inwestycja polegająca na budowie budynku wielorodzinnego z usługami i garażem podziemnym wraz z zewnętrznymi instalacjami przy ul. A 37, 39 i 41 w Ł. (działki nr 116/11, 116/14, 119 w obrębie [...]).
Z urzędu Sądowi wiadomo, że prawomocnym wyrokiem z dnia 6 listopada 2012 r. w sprawie sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...]. Decyzja, której treść budziła wątpliwości skarżącej została więc wyeliminowana z obrotu prawnego.
Z uwagi na powyższe Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
O zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.bł.