Uzasadnienie
II SA/Łd 1094/09
Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł., po rozpatrzeniu odwołania J. M.-W. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższą decyzję J. M.-W. odebrała w dniu 10 lipca 2009r.
W dniu 23 grudnia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona w dniu 1 grudnia 2009r. do organu, skarga J. M.-W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z dnia [...]r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednakże we wniosku takim strona winna uprawdopodobnić, iż uchybienie nastąpiło bez jej winy, dopełnić czynności, której uchybiła oraz wniosek ten złożyć w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznościami takimi mogą być na przykład nagła choroba lub błędne pouczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2008r., sygn.akt I OZ 246/08, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 479292).
Strona, która wnosi o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej obowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy można mówić jedynie, gdy strona (lub jej pełnomocnik) uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Ustawodawca nie wymaga od osoby wnioskującej o przywrócenie terminu udowodnienia braku winy, a jedynie jego uprawdopodobnienia.
Wnosząc o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia skargi skarżąca zachowała siedmiodniowy termin do jego złożenia, jednocześnie dopełnia czynności, której uchybiła. Jednakże lektura uzasadnienia wniosku nie wskazuje na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżąca wyjaśnia bowiem, iż przygotowaną w trzech egzemplarzach skargę przekazała synowi, który miał ją wysłać listem poleconym do organu administracji. Jednakże w dniu 30 listopada 2009r. dowiedziała się, iż syn włożył skargę do szuflady i zapomniał wysłać. Skarżąca podnosi, iż tym samym nie ponosi winy w uchybieniu terminu, to osoba trzecia dopuściła się tej niefrasobliwości.
Analizując argumentację strony nie sposób zgodzić się ze stroną, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Należy mieć na uwadze, iż to w interesie strony pozostawało wystąpienie ze skargą do sądu, skoro zdecydowała się na wyręczenie inną osobą, synem, który nie wywiązał się z powierzonych mu zadań to w konsekwencji skarżąca ponosi winę w wyborze. Jednocześnie dokonując takiego wyboru strona należycie dbająca o swoje interesy powinna była kontrolować czy osoba, której powierzyła wysłanie skargi, wywiązała się z przekazanego jej zadania. Z wyjaśnień wniosku wynika jednak, iż do dnia 30 listopada 2009r. skarżąca nie interesowała się czy syn wysłał skargę.
Podkreślić należy, iż przerzucenie na osobę trzecią określonej powinności nie powoduje automatycznego przeniesienia na tę osobę odpowiedzialności za wywiązanie się z powierzonego zadania. Podmiotem odpowiedzialnym pozostaje osoba powierzająca określone zadanie. Skutki zaniedbań osoby trzeciej, którą posłużyła się skarżąca stanowią zatem zaniedbania samej skarżącej. O swego rodzaju niefrasobliwości można w tej sytuacji mówić jedynie w odniesieniu do zachowania strony skarżącej, która od dnia przekazania skargi synowi nie podjęła żadnej aktywności, żadnych działań mających na celu sprawdzenie czy syn wywiązał się i wysłał skargę, a takiego właśnie zachowania należy oczekiwać od osoby należycie dbającej o swoje interesy.
Z tych względów, na podstawie art. 86 i art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.
ar