Uzasadnienie
B.W. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
We wniosku tym skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem R.W., 15-letnią córką P.M. oraz 4-letnim niepełnosprawnym synem H.W. Podała, że dochód rodziny stanowi wynagrodzenie męża z tytułu pracy zawodowej w kwocie 3560 zł brutto oraz zasądzone na rzecz córki alimenty w wysokości 400 zł (sprawa u komornika). Rodzina nie posiada przy tym żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania komunalnego o pow. 30,74 m2.
Z kolei w uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła argumenty dotyczące kwestii legalności zaskarżonej decyzji.
Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Z kolei jak wynika z art. 246 § 1 pkt 2, art. 262 i art. 252 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa procesowego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem R.W., 15-letnią córką P.M. oraz 4-letnim niepełnosprawnym synem H.W. Dochód rodziny stanowi wynagrodzenie męża z tytułu pracy zawodowej w kwocie 3560 zł brutto oraz alimenty córki w wysokości 400 zł. Rodzina nie posiada przy tym żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania komunalnego o pow. 30,74 m2.
Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżąca ponosi wydatki związane z utrzymaniem mieszkania oraz zakupem lekarstw dla niepełnosprawnego syna w łącznej kwocie 520 zł. Jednocześnie skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, iż wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie, choć jedynie w części dotyczącej ustanowienia adwokata. Przy osiąganym bowiem dochodzie skarżąca nie mogłaby ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W pozostałym zakresie postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Z mocy bowiem art. 239 pkt 1 lit. a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, B.W. korzysta z ustawowego zwolnienia od tychże kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 oraz art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.
(MSi)