Uzasadnienie
II SA/Łd 1098/09
E.G. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o ustanowienie jej adwokata, w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranej zaliczki alimentacyjnej.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach E.G. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z 25-letnim synem K.G. oraz dwójką wnucząt (dzieci drugiego syna), dla których skarżąca stanowi rodzinę zastępczą – 8-letnią W.G. oraz 7-letnim O.G. Rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę K.G. w wysokości 2000 zł brutto, wynagrodzenia skarżącej w kwocie 900 zł brutto, oraz ze świadczeń z ośrodka pomocy społecznej wypłacanych w kwocie 670 zł (dla W.G.) oraz 970 zł (dla O.G.). Innych dochodów rodzina nie posiada. Skarżąca mieszka w mieszkaniu syna. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że ojciec jej wnucząt nie płaci alimentów. Oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a. W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa umorzenia nienależnie pobranej zaliczki alimentacyjnej. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, a skarżąca z mocy ustawy korzysta ze zwolnienia od konieczności poniesienia kosztów sądowych. Z kolei w myśl art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną, przedstawioną przez skarżącą, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2, o czym świadczy przede wszystkim sytuacja osobista i materialna, którą kształtuje w znacznej mierze wysokość osiąganych dochodów.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
LF