Uzasadnienie
II SA/Łd 1105/01
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu odwołań wniesionych przez H. i K. S. oraz B. K. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (z dwoma mieszkaniami) oraz pracownią krawiecką, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ulicy A 28, na podstawie art. 138 § l pkt l Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071), art. 40 ust. l i 4 pkt 4, art. 42 ust. l, art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz. 139 ze zm.) oraz ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miasta Ł., uchwalonego przez Radę Miejską uchwałą nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, która miała ważność do 25 stycznia 2002r.
W skardze do NSA H. i K. S. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi na sprzeczność zamierzonej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje na przedmiotowym terenie zabudowę jednorodzinną oraz ze względu na to, iż realizacja inwestycji naruszy zasady współżycia społecznego i zakłóci wykonywanie prawa własności przysługującego właścicielom sąsiednich posesji.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.
Na rozprawie poprzedzającej wydanie przez Sąd orzeczenia pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdził, że w dacie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu inwestor nie wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę, co potwierdzili obecni na rozprawie skarżący, którzy wyjaśnili ponadto, że do chwili obecnej nie otrzymali żadnej innej decyzji dotyczącej sąsiedniej nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podnieść, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 i nr 228 z 2003r., poz. 2261) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie (...) stało się bezprzedmiotowe.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Z akt sprawy wynika bowiem, że ważność decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono do dnia 25 stycznia 2002r.
Stosownie do treści art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. nr 106, poz. 1126), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji – pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania (...).
W niniejszej sprawie wniosek o pozwolenie na budowę inwestycji określonej decyzją z dnia 24 stycznia 2001r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w dacie ważności tejże decyzji, to jest w terminie do 25 stycznia 2002r. nie wpłynął. W tej sytuacji decyzja ta utraciła swą moc, a okoliczność ta powoduje, iż w dacie rozpoznania skargi na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za bezprzedmiotowe należy uznać dokonywanie kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 wskazanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu.