Uzasadnienie
Z.F. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w związku ze skargą na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami i bratem. Skarżący posiada drewniany dom o powierzchni 100 m kw. i gospodarstwo rolne o powierzchni 8,828 ha, z którego osiąga dochód w wysokości 1.500 złotych miesięcznie. Rodzice skarżącego uzyskują emerytury w łącznej wysokości 1.485 złotych, zaś brat otrzymuje rentę socjalną w kwocie 525 złotych. W uzasadnieniu strona podała, że rodzice i brat są chorzy, wydatki na leczenie pochłaniają znaczną część dochodów. Skarżący nie deklaruje posiadania majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Ponadto strona skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego, należy stwierdzić, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należało mieć na uwadze, że skarżący pozostaje w czteroosobowej rodzinie, której łączny dochód wynosi 3.510 złotych. Z oświadczenia skarżącego wynika jednak, że znaczna część dochodów przeznaczana jest na zapewnienie opieki lekarskiej i zakup leków dla wymagających opieki rodziców (70 i 81 lat) i chorego brata. Mając zatem na względzie powyższe okoliczności, a także uwzględniając niezbędne wydatki na utrzymanie, należy uznać, że skarżący nie jest w stanie wygospodarować środków niezbędnych do uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z wyboru w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Jednocześnie wypada wskazać, że postanowienie o przyznaniu prawa pomocy wywiera skutki prawne jedynie od momentu skutecznego złożenia wniosku.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG