Uzasadnienie
II SA/Łd 1121/14
Wyrokiem z dnia 29 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] r. w przedmiocie nakazu rozbiórki rozbudowanej części obiektu stawowego.
W dniu 16 lutego 2016 r. skarżący wystąpił do tut. Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący jest współwłaścicielem połowy domu o powierzchni 109 m2 wraz z połową działki siedliskowej. Skarżący utrzymuje się z emerytury w kwocie 1855,62 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest osobą niepełnosprawną na skutek obrażeń odniesionych w wypadku samochodowym. Koszty utrzymania domu, wydatki na leki, leczenie i dojazdy na zabiegi, a także alimenty na wnuki pochłaniają całość dochodu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Mając na uwadze sytuację przedstawioną przez skarżącego uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę wysokość deklarowanych dochodów w zestawieniu z kwotą wydatków koniecznych dla utrzymania i zapewnienia opieki medycznej uprawnione jest twierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pozostałych kosztów związanych z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Jednocześnie z uwagi na fakt, że skarżący uiścił część kosztów sądowych – 200 zł tytułem wpisu sądowego (ponad tę kwotę skarżący został zwolniony od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego na mocy postanowienia Sądu z dnia 18 lutego 2015 r.) oraz 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej zasadnym stało umorzenie postępowania z wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych w tym zakresie na podstawie art. 249a p.p.s.a., gdyż w tej części orzekanie jest zbędne.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG