Uzasadnienie
T. K. wniosła skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji, utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...]. Powyższą decyzję doręczono T. K. w dniu 11 października 2004 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 20 akt administracyjnych).
Skarga została wniesiona do Sądu za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu 12 listopada 2004 r. (data nadania skargi w UPT Ł. – 60 listem poleconym nr R 12408).
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skarga została wniesiona po terminie do jej wniesienia. Nadto, zdaniem strony przeciwnej, pismo strony stanowi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji wydanej w I instancji. Wniosek ten został już rozpatrzony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W pierwszej kolejności rozważenia wymaga twierdzenie organu administracji publicznej, iż skarga T. K. jest praktycznie wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym zakresie wskazać należy, iż skarżąca – co zasadnie zauważył organ – zaadresowała wspomniane pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. To zaś świadczy o zamiarze wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Okoliczność, iż T. K. wykorzystała w tym celu treść wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zmienia charakteru tego pisma. W tym przypadku decyduje nie tylko treść pisma, ale i rzeczywista wola strony. T. K. wykorzystała tryb przewidziany w art. 127 § 3 k.p.a. i będąc niezadowoloną z decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wydanej po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosła skargę do Sądu. Ta konstatacja nie zmienia jednak oceny zasadności wniosku o odrzucenie skargi.
Stosownie do treści przepisu art. 53 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) –zwanej dalej p.s.a. – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § l ustawy).
Jak wyżej wskazano zaskarżoną decyzję doręczono T. K. w dniu 11 października 2004 r. W przedmiotowej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegł zatem od dnia 12 października 2004 r. i upłynął w dniu 10 listopada 2004 r. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 12 listopada 2004 r. a więc została wniesiona po upływie przepisanego terminu. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym i nie może być przedłużany ani skracany. W niniejszej sprawie nie został także złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżącej T. K. doręczony został odpis odpowiedzi na skargę z wnioskiem o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.
Podkreślić należy, iż zaskarżona decyzja zawiera pouczenie o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, sposobie i terminie wniesienia skargi. Tym samym decyzja czyni zadość wymogom art. 107 § l zdanie drugie k.p.a.
Zgodnie z art. 58 § l pkt 2 i § 3 p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie o odrzucenie skargi może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § l pkt 2 i § 3 p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.