Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 2 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.), Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, po rozpatrzeniu wniosku B. W., odmówił przyznania uprawnienia do wyżej wymienionego świadczenia.
Postanowieniem z dnia [...], Nr [...], wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. oraz art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.), Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdził uchybienie terminu do złożenia przez B. W. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie B. W. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) oraz art. 2 pkt 2a i art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uchylił decyzję własną z dnia [...] i przyznał B. W. uprawnienie do świadczenia pieniężnego przewidzianego w powołanej ustawie z tytułu represji w okresie od kwietnia 1944 r. do marca 1945 r. (łącznie 12 miesięcy). Jednocześnie odmówiono skarżącej przyznania świadczenia pieniężnego za okres po marcu 1945 r.
Wobec powyższego w odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o umorzenie postępowania. Do odpowiedzi na skargę załączono akta administracyjne wraz ze wskazaną wyżej decyzją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej p.s.a. – Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn tj. innych niż wymienione w pkt 1 i 2 stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi było postanowienie organu administracji stwierdzające uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której została wydana dla strony decyzja negatywna, w tym przypadku decyzja z dnia [...] odmawiająca przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji. Decyzją z dnia [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uchylił powyższą decyzję i orzekł w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji. Należy zatem przyjąć, że decyzja, od której został wniesiony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy została wyeliminowana z obrotu prawnego. Orzekanie zatem co do zasadności stwierdzenia uchybienia terminu stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość ta skutkuje umorzeniem postępowania sądowego. Od decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] służy stronie skarga do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 3 p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.