Uzasadnienie
J. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]Nr [...], dotyczącą utrzymania w mocy decyzji własnej z dnia [...] Nr [...], przyznającej jej uprawnienia do świadczenia pieniężnego, przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. z 1996 r. Nr 87 poz. 395 z późn. zm.), za okres od września 1943 r. do lutego 1945 r. Orzeczenie wspomniane zostało następnie uchylone przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a. Jednocześnie też przyznano skarżącej uprawnienie do świadczenia pieniężnego za okres od sierpnia 1943 r. do lutego 1945 r., łącznie za 19 miesięcy.
Na podstawie zarządzenia z dnia l czerwca 2005 r. skierowano sprawę do rozpoznania w postępowaniu mediacyjnym. Na wyznaczonym w dniu 12 lipca 2005 r. posiedzeniu mediacyjnym skarżąca skutecznie cofnęła skargę, oświadczając że decyzja wydana przez Kierownika Urzędu Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu [...] zadowalają.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § l p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania m.in. wówczas gdy skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przedmiotowej sprawie skarżąca w toku posiedzenia mediacyjnego złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi, przy czym czynność ta nie zmierzała do obejścia prawa ani nie spowodowała utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a)
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § l pkt. l p.p.s.a orzeczono o umorzeniu postępowania.