Uzasadnienie
II SA/Łd 117/17
I.P. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jej skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości poprzez pionizację słupa.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1961,17 zł. Oprócz wymagającego remontu domu i nieprzynoszącej dochodu nieruchomości rolnej o powierzchni 3 ha, skarżąca nie wykazała żadnego majątku ani oszczędności. Oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Z art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
W tej sytuacji uznać należało, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawczyni wykazała bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę uzyskiwane dochody oraz wykazane wydatki uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf