Uzasadnienie
II SA/Łd 1171/14
Adwokat P.G. i zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, tj. wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 kwietnia 2015 r., II SA/Łd 1171/14. Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.G. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Pełnomocnik skarżącego złożył przy tym oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu nie zostały opłacone w całości ani w części. Skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2017 r., I OSK 2044/15. Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że pełnomocnik skarżącego brał w niej udział.
Postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r. starszy referendarz sądowy przyznał pełnomocnikowi skarżącego koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w wysokości 120 zł netto na podstawie § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461).
Pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Wskazał, że skoro brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, to koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinny zostać przyznane w wysokości 180 zł netto na podstawie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia, wynoszą w drugiej instancji - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
W niniejszej sprawie skargę kasacyjną sporządził i wniósł adwokat, który prowadził sprawę również w pierwszej instancji. Brał on także udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinny zatem zostać przyznane w wysokości 75% stawki minimalnej, a więc w kwocie 240 zł, powiększonej o podatek od towarów i usług.
Wobec powyższego, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf