Uzasadnienie
II SA/Łd 1180/13
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami.
W dniu 26 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej, ustanowiony z urzędu, wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, powiększone o 50%, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 461), którego przepis § 19 stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie natomiast do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 240 złotych, zatem w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie adwokata to kwota 120 złotych.
Odnosząc się do żądania wnioskodawcy przyznania wynagrodzenia w wysokości 150% stawki minimalnej, należy stwierdzić, że analiza treści opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej uprawnia do stwierdzenia, iż nie jest ono uzasadnione ani nakładem pracy, ani żadnymi innymi okolicznościami. Referendarz sądowy nie dopatrzył się podstaw do podwyższenia stawki minimalnej za czynność w postaci sporządzenia załączonej opinii. Wobec powyższego wniosek o przyznanie wynagrodzenia w wyższej wysokości nie mógł zostać uwzględniony.
O wysokości wynagrodzenia z tego tytułu orzeczono mając na uwadze postanowienie § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wobec powyższego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.
AG