Uzasadnienie
II SA/Łd 1197/13
W dniu 28 listopada 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga R. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy społecznej w postaci zasiłku celowego specjalnego. Wraz ze skargą wpłynęła odpowiedź na skargę organu i akta administracyjne. Jednocześnie organ przesłał pismo adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., opatrzone datą 22 listopada 2013r., w którym R. C. wniósł o wycofanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 listopada 2013r..
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 10 grudnia 2013r. podtrzymał, iż wnosi o umorzenie postępowania sądowego w przedmiocie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. znak [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 – dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei jak stanowi przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące konieczność uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W tej sytuacji uznać należało cofnięcie skargi przez stronę skarżącą za dopuszczalne, co obligowało Sąd do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a..
a.bł.