Uzasadnienie
M. O. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. od udziału w postępowaniu dotyczącym sprawdzenia legalności zabudowy na nieruchomości położonej w miejscowości M.13.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1-5.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje wniesienia zażalenia na każde postanowienie. Z treści art. 141 § 1 k.p.a. wynika, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Skarga na postanowienie do sądu administracyjnego jest dopuszczalna zatem jedynie w przypadku, gdy konkretny przepis kodeksu przewiduje możliwość zakwestionowania takiego postanowienia.
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie dotyczy odmowy wyłączenia organu od załatwienia sprawy. Ponieważ k.p.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 25 k.p.a., wniesienie skargi na powyższe postanowienie jest niedopuszczalne. Strona może natomiast kwestionować postanowienie w tym przedmiocie w postępowaniu odwoławczym od decyzji w danej sprawie, stosownie do art. 142 k.p.a.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż wprawdzie sprawowana przez sąd administracyjny kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawie skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 a) p.p.s.a., gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej, jednak skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., po wyczerpaniu środków zaskarżenia przewidzianych art. 37 § 1 k.p.a. a.tp.