Uzasadnienie
W dniu 18 czerwca 2001r. J. K. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę, strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 27 lutego 2004r. strona zmodyfikowała swoje stanowisko i wniosła o umorzenie postępowania przed Sądem. Strona podała, że decyzją z dnia [...], Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] i przyznał J. K. uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej w maksymalnym wymiarze określonym w art. 3 ust. 1 w/w ustawy.
Wskazana wyżej decyzja z dnia [...] została doręczona skarżącej w dniu 1 marca 2004r.
W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 marca 2004r., doręczonym w dniu 8 marca 2004r. skarżąca została wezwana do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy podtrzymuje swoją skargę. J. K. nie udzieliła odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się zbędne. Postępowanie sądowoadministracyjne "staje się zbędne", jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, np. na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracji w trybie autokontroli (art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W niniejszej sprawie, wobec wydania przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzji z dnia [...], Nr [...], mocą której uchylił zaskarżoną decyzję i przyznał J. K. żądane przez nią uprawnienie do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej w maksymalnym wymiarze określonym w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.), orzekanie o jej legalności stało się bezprzedmiotowe. Uchylenie przez organ zaskarżonej decyzji oznacza bowiem, iż decyzji tej nie ma w obrocie prawnym.
Z tych względów, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak wyżej.