Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 4 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 1215/14 oddalił skargę K. S. – P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego.
W dniu 11 lutego 2015 r. skarżącą zwróciła się do sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wspomnianego wyżej wyroku oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, celem wniesienia skargi kasacyjnej od wspomnianego orzeczenia.
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata.
W dniu 3 marca 2015 r. doręczono skarżącej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem.
W dniu 24 marca 2015 r. do akt sprawy wpłynęło zawiadomienie z Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. z dnia 6 marca 2015 r. o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu do reprezentowania skarżącej w osobie adwokata A. K..
W dniu 1 kwietnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu zapoznał się z aktami niniejszej sprawy, zaś w dniu 7 kwietnia 2015 r. (na kopercie widnieje błędna pieczęć urzędu pocztowego z datą 7 maja 2015 r.) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 lutego 2015 r., załączając jednocześnie do wniosku skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazując na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wyjaśnił, iż ograniczone możliwości poruszania się przez skarżącą i nieopuszczanie miejsca zamieszkania oraz brak środków finansowych uniemożliwił jej uzyskanie pomocy adwokata czy radcy prawnego, który podjąłby się sporządzenia skargi kasacyjnej. Sytuacja życiowa skarżącej uzasadniała przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu i uniemożliwiała jej jednocześnie podjęcie działań alternatywnych.
Procedura związana z rozpatrywaniem wniosku skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu skutkowała upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest konieczny i zasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270.) - przywoływanej dalej skrócie jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
Zdaniem sądu w rozpoznawanej sprawie wykazano brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 4 lutego 2015 r. Zaznaczyć trzeba, że z akt sprawy wynika, iż skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a. Wyznaczony z urzędu pełnomocnik, po otrzymaniu pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł., które wpłynęło do sądu w dniu 24 marca 2015 r. stawił się w sądzie w dniu 1 kwietnia 2015 r. celem zapoznania się z aktami sprawy. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną wniesiony został w dniu 7 kwietnia 2015 r., a więc przed upływem 30 dni od dnia, w którym pełnomocnik otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu.
Okoliczności powyższe uprawdopodobniają zatem brak winy w uchybieniu terminu i uzasadniają uwzględnienie złożonego wniosku.
W tym miejscu należy przychylić się do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OZ 543/14 (Lex nr 1493030), że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Koncepcja ta gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, a ponadto nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a.
W tej sytuacji, z uwagi na uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
a.bł.