Uzasadnienie
Skargą z dnia 22 listopada 2012r. D. K. zaskarżył do sądu administracyjnego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 grudnia 2012r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłania odpisu skargi własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem. Z zawartego w powyższym wezwaniu pouczenia wynikało, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.
Stosowne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi wróciło do Sądu z adnotacją "zwrot – niepodjęto w terminie" i oznaczeniem datą stempla pocztowego 7 stycznia 2013r. Na kopercie znajdowała się adnotacja doręczyciela, z której wynikało, że w dniu 19 grudnia 2012r. nie zastał adresata w domu, w związku z czym w skrzynce oddawczej zostawił zawiadomienie o tym, że przesyłkę pozostawiono we wskazanej placówce pocztowej.
Zarządzeniem Sędziego z dnia 18 stycznia 2013r. uznano, iż doręczenie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi nastąpiło w dniu 2 stycznia 2013r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 73 § 1-4 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w powołanej ustawie pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia, o którym wyżej mowa.
Z powyższego wynika, iż dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w art. 73 P.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że przesyłka ta doszła do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne.
W oparciu o wyżej przytoczone przepisy Sąd uznał, że przesyłka skierowana do skarżącego zawierająca wezwanie do usunięcia braków skargi została prawidłowo awizowana. Skoro zatem pierwsze zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłki i pozostawieniu jej we wskazanej placówce pocztowej miało miejsce w dniu 19 grudnia 2012r., to oznacza, że termin do odbioru tej przesyłki upływał w dniu 2 stycznia 2013r., a zatem można było uznać, iż na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. przesyłka została skarżącemu doręczona z tym dniem.
W związku z powyższym pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku zostało załączone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia.
Wobec tego, że braki formalne skargi nie zostały usunięte w ustawowym terminie, którego bieg rozpoczął się w dniu 2 stycznia 2013r. Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
a.bł.