Uzasadnienie
H. T. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...] odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy.
H. T. wniósł sprzeciw od tego postanowienia wskazując, że nigdy nie składał w banku deklaracji jednorazowej spłaty kredytu. Do spłaty pozostała mu kwota 7.597,14 zł. Samochód stanowiący własność skarżącego nie przedstawia żadnej wartości, jest po wypadku i nie nadaje się do naprawy. Skarżący wraz z żoną posiada tylko dom o powierzchni 34 m2 i działkę gruntu o powierzchni 0,75 ha. Nie są właścicielami gospodarstwa rolnego. Żona jesienią 2011 roku nabyła uprawnienia emerytalne. Skarżący, jak i jego żona są osobami starszymi, co powoduje konieczność ponoszenia wyższych wydatków związanych z utrzymaniem, głównie na leki i leczenie.
Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2013 roku w związku z tym, że oświadczenie H. T. zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, wezwać skarżącego, na podstawie art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245), do złożenia dowodu potwierdzającego wysokość emerytury H. i M. T. (np. kserokopia przekazu pocztowego), wskazania czy syn skarżących – G. T. prowadzi wspólnie z nimi gospodarstwo domowe i złożenia dowodu potwierdzającego wysokość osiąganego przez niego dochodu, wskazania czy jest on posiadaczem gospodarstwa rolnego i o jakiej wielkości oraz oświadczenia czy pobiera i w jakiej wysokości dopłaty unijne do gospodarstwa rolnego oraz złożenia kopii decyzji określającej wysokość podatku rolnego w 2011 i 2012 roku dla gospodarstwa rolnego stanowiącego własność skarżących, jak i ich syna. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
Odpis zarządzenia doręczono wnioskodawcy w dniu 18 lutego 2013 roku.
W piśmie z dnia 24 lutego 2013 roku H. T. oświadczył, że żona – M. T. oraz syn – G. T. zrzekają się prawa wniesienia skargi, podpisali oni skargę tylko w formie poświadczenia za zgodność z oryginałem. Skarżącym w sprawie jest wyłącznie H. T.. Rodzina nie była świadoma konieczności złożenia dokumentów. Syn nie mieszka z rodzicami, ma oddzielny dom, ponieważ nie godzi się na podanie swoich dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z unormowaniem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na skutecznie wniesiony sprzeciw, postanowienie referendarza sądowego utraciło moc prawną, a wniosek podlega rozpoznaniu przez Sąd na nowo.
Stosownie do przepisu art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący mimo wezwania przez Sąd, zarządzeniem z dnia 11 lutego 2013 roku (doręczonym dnia 18 lutego 2013 roku) do złożenia w terminie siedmiu dni dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji rodzinnej i materialnej, dokumentów takich nie przedstawił. W terminie do złożenia tych dokumentów wnioskodawca wyjaśnił tylko, że żona i syn zrzekają się prawa do wniesienia skargi, a syn prowadzi oddzielne gospodarstwo domowe.
W świetle konstrukcji instytucji prawa pomocy, opisane działanie pozostawało w dobrze pojętym interesie strony skarżącej, ponieważ udokumentowanie sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy nie spoczywa na Sądzie, ale na podmiocie z takim wnioskiem występującym. Skoro zatem wnioskodawca nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to tym samym brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Niedopełnienie w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 roku, I OZ 744/09, Lex Nr 552404).
Wskazać wypada, iż z dokumentów złożonych przez wnioskodawcę wynika, iż pozostaje on w związku małżeńskim i wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe. Tymczasem z żadnego ze złożonych przez wnioskodawcę dokumentów, a szczególności z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wynika w jakiej wysokości małżonkowie posiadają emerytury. H. T. był dwukrotnie wzywany (pierwotnie przez referendarza sądowego zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2013 roku, a następnie przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeniem z dnia 11 lutego 2013 roku) do wskazania dochodów swoich i żony. Wnioskodawca mimo to nie uczynił zadość temu obowiązkowi, składając dokumenty potwierdzające wysokość zobowiązań kredytowych w bankach. W tym miejscu dostrzec należy, iż fakt spłaty kredytów bankowych świadczy o tym, że małżonkowie muszą osiągać dochody kreujące po ich stronie zdolność kredytową.
W tej sytuacji w oparciu o treść przepisu art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.
a.bł.