Uzasadnienie
II SA/Łd 1220/12
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku o funkcji usługowej z podziemnym garażem oraz urządzeniami budowlanymi, przewidzianej do realizacji w Ł. ul. A 48/50, na działkach o nr ewidencyjnych 234/1, 234/2 oraz fragmencie działki drogowej nr 219/3, na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., w dalszej części uzasadnienia jako: k.p.a.), art. 59, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia jako:" ustawa) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi A Sp. z o.o. w likwidacji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 77 k.p.a. poprzez niewłaściwe zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób niewyczerpujący, art. 61 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wydaniu decyzji ponad żądanie wnioskodawcy tj. poprzez ustalenie warunków zabudowy dla terenu nie objętego wnioskiem tj. działki nr 231 przy ul. A 46. Nadto naruszenie § 12 rozporządzenia poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na dopuszczeniu usytuowania budynku poza granicami działki objętej wnioskiem. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu geodezji na okoliczność usytuowania planowanego budynku bezpośrednio przy budynku położonym przy ul. A 46, co spowoduje zajęcie działki nr 231 a więc działki nie objętej wnioskiem.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie z dnia 18 kwietnia 2013 r. A Sp. z o.o. w likwidacji cofnęła skargę w sprawie niniejszej i wniosła o zwrot wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W myśl art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., Nr 270, powoływanej dalej, jako p.p.s.a.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Z kolei przepis art. 135 p.p.s.a. stanowi, iż sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sąd uwzględniając skargę na akt, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie nie zaszła jednak konieczność merytorycznego orzekania.
Stosownie bowiem do treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu A Sp. z o.o. w likwidacji skutecznie cofnęła skargę, a w sprawie nie zachodzą żadne przesłanki do uznania, że cofnięcie było niedopuszczalne, co skutkować musiało umorzeniem postępowania sądowego.
Zgodnie zaś z 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Wobec powyższego nakazano zwrócić skarżącej Spółce 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
a.tp.