Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, prawomocnym wyrokiem z dnia 15 czerwca 2010r., w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 156/10, oddalił skargę P. N. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...], Nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta K".
Pismem złożonym w dniu 28 grudnia 2011r. P. N. wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyżej wskazanym wyrokiem, żądając uchylenia tegoż wyroku oraz zasądzenia od Rady Miejskiej w K. zwrotu kosztów poniesionych przez niego w sprawie.
W motywach skargi wyjaśnił, iż w jego ocenie, ze względu na to że w dniu [...] została uchylona przez Radę Miejską w K. uchwała Nr [...] z [...], która w dniu 15 maja 2010r. była przedmiotem sprawy o sygn. akt II SA/Łd 156/10 rozpatrywanej przez tutejszy Sąd, który nie posiadał wiedzy o jej bezprzedmiotowości, w związku z owym uchyleniem, zaś Rada Miejska w K., będąca stroną postępowania zataiła ten fakt. Dodatkowo wskazał, że od dnia [...] obowiązywała już nowa uchwała Nr [...] w zmianie uchwalenia zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta K.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a., w przypadkach określonych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Instytucja wznowienia postępowania opiera się na, przysługującej poza tokiem instancji, skardze o presumpcję wadliwego postępowania i zastąpienie zapadłego orzeczenia, orzeczeniem nowym. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu rozstrzygnięciu powoduje, że przywrócenie stanu sprzed zamknięcia ulegającemu wznowieniu postępowania sądowego może nastąpić wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Uwzględniają one konieczność wywołania na nowo procesu dotkniętego brakami formalnymi (nieważnością), bez względu na ich wpływ na rozstrzygnięcie (art. 271 p.p.s.a.), właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 p.p.s.a.) oraz fakt wydania wyroku na podstawie aktu normatywnego, uznanego przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą (art. 272 p.p.s.a.).
Wniesienie skargi o wznowienie postępowania ograniczone jest terminem. Jest to termin trzymiesięczny, którego początek odnosi się do momentu powzięcia przez stronę wiadomości – w zależności od podstawy wznowienia – o podstawie wznowienia albo o skutkach wadliwie toczącego się postępowania.
Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych, określonych w art. 280 p.p.s.a., toteż skarżący zobowiązany jest wykazać – pod rygorem odrzucenia skargi - przesłanki dopuszczalności wznowienia. Oznacza to oparcie skargi na ustawowej podstawie oraz podanie okoliczności, w odniesieniu do których sąd stwierdza zachowanie terminu.
W sprawie niniejszej skarżący nie wskazał, precyzyjnie podstawy prawnej, uzasadniającej wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 156/10, zakończonej wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 15 czerwca 2010r., jednakże z treści złożonych przez skarżącego pism wywnioskować należy, iż podstawę ową stanowi przepis art. 273 § 2 p.p.s.a., w myśl którego można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ze sformułowania cytowanego przepisu wynika, że "wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych z tego powodu, że nie były znane stronom.
Wskazać należy, iż zarówno nowe okoliczności, jak i środki dowodowe muszą być tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazując zatem na nowe okoliczności lub nowe dowody należy równocześnie podać, w jakim zakresie ich uwzględnienie może zmienić podstawę orzekania, wpływając tym samym na treść rozstrzygnięcia.
W rozpoznawanej sprawie, podstawą dla żądania wznowienia postępowania był zarzut, iż w dniu [...] została uchylona przez Radę Miejską w K. uchwała Nr [...] z dnia [...], która w dniu 15 maja 2010r. była przedmiotem rozstrzygnięcia w wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 156/10, co skutkować miało bezprzedmiotowością postępowania sądowego, bowiem od dnia [...] obowiązywała już nowa uchwała Nr [...] w zmianie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta K. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż aktem który podlegał kontroli Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 156/10 była uchwała Rady Miejskiej w K. z dnia [...], Nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta K..
Dalej należy przypomnieć, iż wskazana przez skarżącego uchwała Rady Miejskiej w K. z dnia [...], Nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta K., jak wynika z zapisu § 1 owej uchwały dokonywała zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta K.", przyjętego uchwałą Nr [...] jedynie w zakresie dotyczącym części obszaru położonego pomiędzy ulicami: od strony wschodniej: A, od strony północnej: B, od strony zachodniej: C. D, E, od strony południowej: F i G. Z powyższego wynika, iż ustalenia dokonane uchwałą Nr [...], z dnia [...], w zakresie nieobjętym zmianą nadal obowiązywały w dniu wyrokowania przez tutejszy Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 156/10, a zatem nie było przeszkód natury formalnej by niezmieniona część uchwały z dnia [...] została poddana kontroli Sądu.
Niezależnie od powyższego należy także wyjaśnić, iż wbrew twierdzeniom skarżącego postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 156/10 nie stało się bezprzedmiotowe na skutek podjęcia uchwały z dnia [...], Nr [...], albowiem zmiana uchwały Nr [...] we wskazanym zakresie nie czyni bezprzedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego, mającego na celu ocenę jej legalności. Zatem uchwała ta wywołała określone skutki prawne w okresie jej obowiązywania, których nie może odwrócić jej zmiana dokonana uchwałą Nr [...], jako że zmiana ta nie skutkuje ex tunc. (vide:. wyrok NSA z dnia 22.marca 2007r., w sprawie o sygn. akt II OSK 1776/06, Lex nr 327767, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 28.lutego 2007r., w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 730/06, Lex nr 340147). Inaczej kwestia skutków wyglądałaby w razie stwierdzenia przez Sąd nieważności tej uchwały. Orzeczenie takie działając ex tunc stanowiłoby podstawę do uchylenia skutków wywołanych przez ową uchwałę, a to stanowi dostateczną podstawę dla rozstrzygnięcia kwestii ważności uchwały także wówczas gdy uchwała ta została już derogowana poprzez jej zastąpienie innym aktem.
Powyższe oznacza, że skarga P. N. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2010r., w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 156/10 nie mogła zostać uwzględniona, a zatem na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało ją oddalić..
m.o.