Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] orzekającą o uznaniu za nienależnie pobrane przez J. M. świadczenia z funduszu alimentacyjnego oraz o zwrocie tych świadczeń wraz z należnymi odsetkami.
Jak wynika z akt administracyjnych w/w decyzja została doręczona skarżącemu przez awizo w dniu 6 września 2012 r., przy czym z adnotacji umieszczonej na decyzji wynika, że kserokopię decyzji skarżący odebrał w dniu 7 listopada 2012 r..
Skargę na wspomnianą decyzję J. M. złożył w piśmie z dnia 30 listopada 2012r., wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący wyjaśnił, że jego żona utrudnia mu odbieranie korespondencji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie, wskazując jednocześnie, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona w miejscu zamieszkania wskazywanym przez skarżącego w korespondencji kierowanej do organów administracji publicznej.
Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2013 r. wezwano skarżącego do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący podniósł, że żona utrudnia mu odbiór korespondencji, a o wydanej decyzji dowiedział się w dniu 26 listopada 2012 r. odbierając osobiście decyzję w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz.270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Natomiast zgodnie z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W niniejszej sprawie należało zatem przede wszystkim ustalić moment, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi, co pozwoli na rozstrzygnięcie, czy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z wyjaśnień skarżącego wynika, że nie został powiadomiony o wydanej decyzji, bowiem żona utrudniła mu odbiór korespondencji. Wskazał, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 26 listopada 2012 r., bowiem w tym dniu odebrał decyzję w siedzibie organu. Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych skarżący uzyskał wiedzę o wydanej decyzji dużo wcześniej, bowiem odebrał kserokopię zaskarżonej decyzji już w dniu 7 listopada 2012 r.. Od tego właśnie dnia rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek skarżący zawarł dopiero w skardze skierowanej do Sądu, złożonej w dniu 30 listopada 2012 roku, a zatem po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, uznać należało, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po upływie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i jako spóźniony podlega odrzuceniu na zasadzie art. 88 p.p.s.a..
a.bł.