Uzasadnienie
W dniu 15 maja 2002r. P. K. S. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Decyzją PINB nakazano P. S. i R. S. rozbiórkę wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę docieplenia styropianem części budynku mieszkalnego na działce nr 454 położonej w M. przy ul. A 17.
Skarżąca podniosła zarzut, iż zaskarżona decyzja kasacyjna była niezgodna z prawem.
Stwierdziła, że organ II instancji nie zajął stanowiska wobec argumentów wysuwanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Wyjaśniła, iż docieplenie wykonane zostało w części budynku, którą zajmuje od 1990r., po przeprowadzonej sprawie rozwodowej. W ocenie skarżącej wykonanie kwestionowanych robót budowlanych konieczne było z uwagi na zły stan budynku, wpływający negatywnie na jej stan zdrowia, a wykonanie nakazanej rozbiórki spowoduje dodatkowe koszty finansowe, na które jej nie stać.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny z uwagi na śmierć R. S., uczestnika postępowania będącego podmiotem zaskarżonej decyzji, zawiesił postępowanie przed tym sądem z dniem 6 lutego 2004r.
W dniu 9 lipca 2005r. skarżąca nadesłała do sądu pismo, w którym wskazała następców prawnych zmarłego R. S. oraz podała ich adresy.
Postanowieniem z dnia [...] Sąd podjął zawieszone postępowanie z udziałem następców prawnych zmarłego uczestnika postępowania R. S..
Z załączonych akt administracyjnych wynika, iż w dniu 14 maja 2002r., a więc po wydaniu decyzji kasacyjnej, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wydał kolejną decyzję nr [...] (znak: [...]), w której ponownie nakazał P. S. i R. S. rozbiórkę wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę docieplenia części budynku mieszkalnego na działce nr 454 położonej w M. przy ul. A nr 17. Jako podstawę organ wskazał art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (DzU. Nr 89, poz. 414 ze zm.).
Decyzja ta została doręczona stronom w dniu 20 maja 2002r. i nie zostało od niej wniesione odwołanie, co wynika ze sporządzonej do sprawy notatki urzędowej (k. 57).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podnieść, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Problematykę umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego reguluje przepis art. 161 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Zgodnie z § 1 powołanego przepisu sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach, a mianowicie:
- 1. jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę,
- 2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania,
- 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpatrywanej sprawie ma zastosowanie punkt 3 przywołanego przepisu.
Postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna (por. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2004r., sygn. III SA 1009/2002 nie publ.). Umorzenie postępowania oznacza bowiem przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne (por. T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 494-5).
W rozpatrywanej sprawie na skutek decyzji kasacyjnej wydana została w dniu [...] nowa decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...], którą organ ponownie nakazał P. S. i R. S. rozbiórkę wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę docieplenia części wskazanego powyżej budynku. Od decyzji tej P. S., ani R. S. nie wnieśli odwołania, w związku z czym stała się ona ostateczna.
Z uwagi na wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nowej decyzji, rozstrzygającej ponownie sprawę co do jej istoty, postępowanie przed Sądem Administracyjnym w przedmiocie oceny legalności zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. stało się bezprzedmiotowe.
W związku powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił o umorzeniu niniejszego postępowania.