Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ustanowił na wniosek skarżącej A. D. dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postępowania L. D. kuratora do doręczeń w osobie pracownika tutejszego Sądu J. M.. Ustanowienie kuratora nastąpiło po uprzednim wpłaceniu przez skarżącą zaliczki w kwocie 240 zł na pokrycie wydatków w postaci należności kuratora dla doręczeń.
Pismem z dnia 18 listopada 2014 r. kurator wniósł o przyznanie wynagrodzenia za pełnienie obowiązków w sprawie. Podniósł, że funkcję kuratora wykonywał od momentu ustanowienia postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. do czasu uprawomocnienia się wyroku kończącego postępowanie sądowoadministracyjne. W celu ustalenia miejsca pobytu uczestnika postępowania kontaktował się z S. P. – kuratorem L. D. ustanowionym w postępowaniu administracyjnym oraz z M. C. – kuratorem L. D. ustanowionym w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 52/13. Na podstawie uzyskanych informacji próbował nawiązać kontakt z L. D., przesyłając mu informację o toczącym się postępowaniu i ustanowieniu kuratorem w niniejszej sprawie. Wobec niemożności ustalenia miejsca pobytu L. D. w piśmie z dnia 19 sierpnia 2014 r. J. M. przedstawił merytoryczne stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. W myśl art. 213 p.p.s.a. do wydatków zalicza się w szczególności należności kuratorów ustanowionych w danej sprawie.
Do ustalenia wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla uczestników nieznanych z miejsca pobytu w postępowaniu sądowoadministracyjnym zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1476). W myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie, a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny, przepisami określającymi opłaty za czynności radców prawnych.
Ponadto kuratorowi przysługuje zwrot wydatków poniesionych przez niego w związku z wykonywaniem czynności w danej sprawie (§ 2 ust. 1). Z kolei w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosi 240 zł.
Z uwagi na powyższe, uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy kuratora zasadne jest przyznanie J. M. wynagrodzenia w kwocie 240 zł, o czym orzeczono, jak w sentencji.
LS