Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2009 roku, sygn. akt II SAB/Łd 32/09, w sprawie ze skargi Z. L. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie samowolnie wykonanych robót budowlanych w budynku mieszkalnym, zlokalizowanym na nieruchomości położonej w Ł., przy ul. A 25a, zobowiązano tenże organ do załatwienia sprawy w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku. Akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku organ otrzymał w dniu 10 lutego 2010 roku.
W dniu 4 stycznia 2010 roku Z. L. wezwała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. do wykonania wyroku WSA w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 32/09.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zobowiązał W. K. do przedłożenia oceny stanu technicznego przedmiotowego budynku w terminie do dnia 15 maja 2010 roku, a po przedłożeniu przez zobowiązaną wymaganych dokumentów, pismem z dnia 5 listopada 2010 roku wezwał W. K. do ich uzupełnienia
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Z. L. wniosła o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. za niewykonanie wyroku WSA w Łodzi z dnia 19 listopada 2009 roku, w sprawie sygn. akt II SAB/Łd 32/09.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że postępowanie jest nadal w toku, zaś skarga Z. L. jest bezzasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Przesłankę dopuszczalności skargi o wymierzenie grzywny organowi za niewykonanie wyroku stanowi uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Poza sporem pozostaje fakt, iż skarżąca dopełniła tego obowiązku, zawierając takie żądanie w piśmie z 4 stycznia 200 roku.
Poprzez niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność rozumieć należy sytuację, gdy zobowiązany organ pozostaje w bezczynności, w szczególności w kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu załatwienie sprawy, natomiast do załatwienia sprawy przez wydanie decyzji administracyjnej (lub w innej formie przewidzianej prawem) konieczne jest jej doręczenie przynajmniej jednej ze stron danego postępowania.
W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, termin do jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. Termin ten, liczony od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia, jest terminem dodatkowym w stosunku do terminu wynikającego z art. 35 k.p.a. Warto też nadmienić, iż nie podlega on przedłużeniu w trybie art. 37 § 2 k.p.a.
Niewykonanie wyroku ma miejsce wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak również, gdy organ wykonał je z przekroczeniem określonego terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2000 roku, w sprawie o sygn. akt. IV SA 2001/98, LEX nr 77621).
Na podstawie akt sprawy można ustalić, iż do dnia złożenia przez Z. L. skargi o wymierzenie organowi grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. pozostawał w bezczynności, pomimo uprzedniego wyroku. W rozpatrywanej sprawie bezczynność organu polega także na niezałatwieniu sprawy po wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Skoro organowi doręczono akta w dniu 10 lutego 2010 roku, to uwzględniając termin ustawowy oraz termin wyznaczony przez sąd organ powinien wydać rozstrzygnięcie do dnia 10 marca 2010 roku. Z treści odpowiedzi na skargę nie wynika, czy i jakie okoliczności stanowiły przeszkodę w załatwieniu sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w wyznaczonym terminie. W szczególności organ nie wyjaśnił, dlaczego postanowienie zobowiązujące W. K. do wykonania oceny stanu technicznego budynku nie zostało przez nią wykonane w pełnym zakresie.
Mając na uwadze fakt, że pomimo upływu ustawowych terminów organ orzekający nie załatwił niniejszej sprawy i nie zastosował się do wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2009 w sprawie II SAB/Łd 32/09, sąd orzekł o wymierzeniu grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. Określając wysokość grzywny sąd miał na uwadze stopień uchybienia terminom do załatwienia sprawy, przewidzianym w k.p.a., jak również znaczący upływ czasu od terminu zakreślonego w wyroku WSA w Łodzi, potwierdzającym zarzut bezczynności
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej skarżącej przez adwokata ustanowionego z urzędu orzeczono w oparciu art. 250 p.p.s.a., w związku z § 2 ust. 1 – 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
m.o.