Uzasadnienie
W piśmie z dnia 6 stycznia 2014 r., adresowanym i złożonym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, T. G. zawarł skargę o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] [...] w Ł. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 listopada 2012r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 125/12 w przedmiocie samowoli budowlanej.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił m.in., iż pismem z dnia 22 października 2013 r. przekazał skargę T. G. na bezczynność organu w przedmiocie samowoli budowlanej i wniósł o jej oddalenie. Dodał, iż kolejna skarga dotycząca także bezczynności organu w sprawie samowoli budowlanej przekazana została przy piśmie z dnia 10 stycznia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.). Jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy.
Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn.akt II SAB/Go 6/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie sądu, niniejsza sprawa, objęta skargą T. G. jest tożsama ze skargami skarżącego o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] [...] w Ł. w trybie art. 154 p.p.s.a. za niewykonanie wyroku tutejszego sądu w sprawie o sygn.akt II SAB/Łd 125/12, które zostały oznaczone sygn.akt II SA/Łd 1068/13 i II SA/Łd 61/14. Nie budzi wątpliwości sądu, iż pomiędzy przywołanymi skargami zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, jak i tożsamość przedmiotowa. W pierwszej sprawie o sygn.akt II SA/Łd 1068/13, wyrokiem z dnia 12 lutego 2014 r. sąd wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] [...] w Ł. grzywnę w kwocie 1000 złotych za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 listopada 2012 roku w sprawie II SAB/Łd 125/12. Z kolei w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 61/14 w dniu 4 lutego 2014 r. sąd odrzucił skargę wskazując na stan sprawy w toku (lis pendens).
Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 w związku z art. 154 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
LS