Uzasadnienie
II SA/Łd 1285/10
Uzasadnienie
W.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Jednocześnie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką i zięciem. Na dochody rodziny składają się emerytura skarżącego w wysokości 840 złotych (z dodatkiem pielęgnacyjnym) oraz emerytury pozostałych członków rodziny w łącznej wysokości 2.900 złotych. Skarżący oświadczył, że ani on, ani nikt z członków rodziny nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu skarżący podał, że ma 91 lat i jest człowiekiem bardzo schorowanym. Jak oświadczył – skromna emerytura nie wystarcza na codzienne wydatki związane z wyżywieniem i zakupem leków, opłaceniem kosztów energii elektrycznej czy opału.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego, należy stwierdzić, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należało mieć na uwadze, że skarżący co prawda zadeklarował, że uzyskuje dochody jedynie z tytułu emerytury w wysokości 840 złotych (wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym), co jak wskazał nie wystarcza na codzienne utrzymanie. Nie można jednak nie mieć na względzie faktu, że skarżący nie prowadzi samodzielnego gospodarstwa domowego, lecz pozostaje we wspólnym gospodarstwie z córką i zięciem, którzy uzyskują dochody w łącznej kwocie 2900 złotych. Oznacza to, że mając na uwadze ogół dochodów przypadających na gospodarstwo domowe, skarżący jest w stanie wygospodarować środki niezbędne do pokrycia kosztów udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG