Uzasadnienie
II SA/Łd 130/13
W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie otworów okiennych B.B., wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Skarżący posiada dom o powierzchni 100 mkw. i mieszkanie o powierzchni 100 mkw. (dla syna). Rodzina utrzymuje się z dochodów w kwocie 1720 zł (emerytura i renta). Skarżący zadeklarował posiadanie oszczędności w wysokości 10.000 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że nie stać go na poniesienie kosztów postępowania, miesięcznie wydaje m.in. 200 zł na leki, 100 zł na gaz, 230 zł na energię elektryczną. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez nią, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Jest to instytucja wyjątkowa, której celem jest umożliwienie dostępu do sądu osobom, które rzeczywiście nie mogą pokryć kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek dla utrzymania koniecznego należy rozumieć pozbawienie środków na pokrycie najbardziej podstawowych potrzeb, a więc kosztów wyżywienia, ubrania i zamieszkania.
Analizując sytuację przedstawioną przez skarżącego należy uznać, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a łączna kwota deklarowanych dochodów w rodzinie to 1720 zł. Deklarowane dochody pozwoliły jednak skarżącemu na zgromadzenie oszczędności w wysokości 10.000 zł i posiadanie domu oraz mieszkania. Okoliczności te nie pozwalają na przyjęcie, że skarżącego zaliczyć można do grona osób ubogich, którym przyznać należy prawo pomocy. Skoro bowiem skarżący posiada oszczędności w wysokości 10.000 zł, kwota ta pozwoli na opłacenie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru oraz poniesienie kosztów sądowych.
Reasumując - strona dla wydatków związanych z postępowaniem sądowym jest w stanie znaleźć pokrycie w posiadanych środkach finansowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG