Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie zasiłku celowego.
W dniu 20 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu, radca pr. S.S., złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie pełnomocnik strony przedstawił opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wnosząc o przyznanie kosztów sporządzenia powyższej opinii i oświadczając, że nie zostały one pokryte w całości ani w części.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż stosownie do art. 243 § 1 i art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, może być przyznane prawo pomocy, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
Celem prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na sytuację majątkową, a w szczególności brak odpowiednich środków finansowych, nie są w stanie ponieść, między innymi, kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
Pełnomocnikowi, ustanowionemu na podstawie art. 244 p.p.s.a., należy się wynagrodzenie, w zakresie określonym w art. 250 p.p.s.a., jednakże podkreślenia wymaga, iż wynagrodzenie może być wypłacone wyłącznie za pomoc prawną, która została rzeczywiście udzielona.
Zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określone zostały w postanowieniach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).
I tak, zgodnie z przepisem §14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wynagrodzenie za pomoc udzieloną w drugiej instancji przysługuje za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Jak wynika z powyższego, po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji, pełnomocnik ustanowiony z urzędu ma obowiązek rozważyć, czy zasadne jest wniesienie skargi kasacyjnej od zapadłego orzeczenia czy też rozstrzygnięcie zostało podjęte przez sąd meriti w sposób zasługujący na akceptację. Następnie, w zależności od efektu rozważań, adwokat bądź radca prawny winien wnieść skargę kasacyjną albo sporządzić opinię o braku podstaw do jej wniesienia.
Warunkiem wniesienia skargi kasacyjnej jest jednak doręczenie stronie pisemnego uzasadnienia orzeczenia. Zgodnie bowiem z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei odpis wyroku z uzasadnieniem, w przypadku wyroku oddalającego skargę, doręcza się stronie na jej wniosek wniesiony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku.
W rozpoznawanej sprawie, radca prawny S.S., w dniu 20 stycznia 2012 r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 stycznia 2012 r., mimo że nie dysponował jeszcze odpisem orzeczenia wraz z uzasadnienie. Nie mógł zatem dokonać niezbędnej analizy motywów wyroku i stwierdzić, że brak jest podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Brak uzasadnienia wyroku czyni bezprzedmiotowymi rozważania co do zasadności wniesienia skargi kasacyjnej, a w konsekwencji nie czyni zadość wymogom udzielonej pomocy prawnej, a tym samym nie stanowi czynności, za którą przysługuje wynagrodzenie. Wniosek nie zasługuje zatem na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.
AG