Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 grudnia 1999 r. - II SA/Łd 1318/99 Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez Ignacego K. decyzji Wojewody Ł. z dnia 9 lipca 1999 r. (...) w przedmiocie pozwolenia na budowę obiektu hotelowo-usługowego.
W ocenie Sądu skarżący wykazał, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki.
W piśmie procesowym z dnia 16 lutego 2000 r. Barbara i Andrzej K. zgłosili udział w postępowaniu sądowym na prawach strony. Zainteresowani wnieśli o uchylenie powyższego postanowienia i oddalenie wniosku Ignacego K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku Barbara i Andrzej K. - inwestorzy przedmiotowej inwestycji podali, iż argumenty użyte przez skarżącego okazały się nieprawdziwe, co potwierdza pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia 5 stycznia 2000 r. (...). Cała inwestycja składa się z trzech segmentów: "A", "B" i "C". Część "B" jest w stanie surowym zamkniętym. Roboty budowlane zostały przerwane na wysokości stropu nad parterem części "A", która styka się z dwoma istniejącymi budynkami. Przerwanie robót o tej porze roku spowoduje szkody we wznoszonym budynku i budynkach przylegających, utratę planowanej korzyści w 2000 roku i wydłuży proces inwestycyjny.
Do wniosku załączono pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. Według powyższego pisma w dniu 13 grudnia 1999 r. wręczono inwestorowi postanowienie Sądu o wstrzymaniu robót budowlanych i odnotowano ten fakt w dzienniku budowy zaś w dniu ponownych oględzin /22 grudnia 1999 r./ stwierdzono, że roboty budowlane nie były prowadzone. W piśmie tym podano, że wytyczenia linii regulacyjnych ulicy Z. i ław fundamentowych dokonał uprawniony geodeta w dniu 21 sierpnia 1999 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ osoby, których interesu prawnego dotyczy wynik postępowania sądowego, mogą wziąć w nim udział na prawach strony.
Interes prawny lub obowiązek wyznaczają normy prawa materialnego. Zaskarżoną decyzją Wojewoda Ł. utrzymał decyzję Starosty Powiatu R. z dnia 2 czerwca 1999 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Barbarze i Andrzejowi K. pozwolenia na budowę budynku hotelowo-usługowego. W tej sytuacji Barbara i Andrzej K. są osobami, których interesu prawnego dotyczy wynik postępowania sądowego.
Z tych względów Sąd na mocy art. 41 ust. 2 powołanej na wstępie ustawy orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia.
Po myśli art. 359 Kpc w związku z art. 59 ustawy o NSA postanowienia nie kończące postępowanie w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone a nawet prawomocne. Postanowienie Sądu z dnia 2 grudnia 1999 r., wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji, jest niewątpliwie postanowieniem nie kończącym postępowanie w sprawie.
W rozważanej sprawie nie wystąpiły jednak przesłanki weryfikacji tegoż postanowienia.
Jako warunek uzasadniający zmianę lub uchylenie postanowienia nie kończącego postępowania w sprawie kodeks postępowania cywilnego przyjmuje "zmianę okoliczności sprawy". Z powyższego sformułowania wynika, że chodzi tu o zmiany zaszłe w okolicznościach faktycznych sprawy jak i w zakresie obowiązujących przepisów prawnych, które uzasadniają wydanie postanowienia odmiennej treści niż to postanowienie, które zostało uprzednio wydane. Bez takiej zmiany Sąd nie może uchylić lub zmienić swego postanowienia. A zatem nie może uczynić tego na tej np. podstawie, że poprzednia ocena okoliczności sprawy, zdaniem zainteresowanych, była błędna, gdy okoliczności te nie uległy zmianie.
Z tych względów wniosek o uchylenie postanowienia Sądu z dnia 2 grudnia 1999 r., który zarzuca "nieprawdziwość" argumentom skarżącego, podlega oddaleniu. W tym miejscu wskazać należy, iż złożone przez Barbarę i Andrzeja K. pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia 5 stycznia 2000 r. jest jedynie potwierdzeniem wstrzymania robót budowlanych i jako takie nie może stanowić przesłanki uchylenia postanowienia Sądu o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Nie mogą także odnieść zamierzonego skutku argumenty inwestorów o wydłużeniu procesu inwestycyjnego i utracie planowanych korzyści z działalności hotelowej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją uregulowaną prawnie. Z istoty tej instytucji wynika wstrzymanie /"wydłużenie"/ procesu inwestycyjnego w sprawach budowlanych.
Tym samym argument "wydłużenia" procesu inwestycyjnego, przy braku zmiany okoliczności sprawy, nie może odnieść zamierzonego skutku. Zasadność zaś zarzutów podniesionych w skardze i zgodność z prawem zaskarżonej decyzji stanowią kwestie podlegające ocenie Sądu przy merytorycznym rozpoznaniu sprawy. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 359 Kpc w związku z art. 59 ustawy o NSA oddalił wniosek o uchylenie postanowienia Sądu z dnia 2 grudnia 1999 r.