Uzasadnienie
3 II SA / Łd 1331 / 01
Uzasadnienie
Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] odmówił wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów polegającej na odłączeniu części powierzchni działki 425 wpisanej pod pozycją rejestru gruntów Nr [...] jako własność J. i A. małż. T. i dołączenie jej do gruntów J. i A. małż. P.. Jako podstawę decyzji wskazano przepisy art. 20 ust. 1 pkt 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że działka 425 objęta jest księgą wieczystą Kw [...], w której jako właściciele ujawnieni są małżonkowie T. Wnioskujący o zmianę w ewidencji gruntów J. i A. małż. P. nie przedstawili dowodów wskazujących na inny stan prawny nieruchomości.
Po rozpatrzeniu odwołania małż. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. decyzją z dnia [...], na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W ocenie organu odwoławczego konieczne jest uzupełnienie postępowania dowodowego.
Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] odmówił wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów polegającej na przywróceniu granic i powierzchni działek 426, 427, i 763 do stanu sprzed odnowy ewidencji gruntów dokonanej w 1992 r. i umorzył postępowanie w sprawie przywrócenia granic i powierzchni działki 353/1 do stanu sprzed odnowy ewidencji gruntów. Jako podstawę decyzji wskazano przepisy art. 20 i art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. Z 2000 r. Nr 100, poz. 1086) oraz art. 104 i 104 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że po odnowieniu ewidencji gruntów miały miejsce zdarzenia prawne przesądzające o tytułach własności zainteresowanych stron. W latach 1995 – 97 zainteresowani nabyli swoje nieruchomości postanowienie sądowe o uwłaszczeniu oraz akt notarialny). W oparciu o te tytuły własności zostały następnie założone księgi wieczyste, w których oznaczenie i powierzchnie działek zostały przyjęte z odnowionej ewidencji gruntów. Sprawa granic i powierzchni działki 353/1 została wcześniej rozstrzygnięta decyzją Starosty [...] z dnia [...] utrzymaną w mocy decyzją organu odwoławczego.
Po rozpatrzeniu odwołania małż. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. decyzją z dnia [...], na podstawie art. 138 § 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił argumentację organu I instancji podnosząc, że małż. P. nie przedstawili żadnego dokumentu uzasadniającego wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów.
W skardze z dnia 29 stycznia 2001 r. J. i A. małż. P. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżących przedstawione przez nich dokumenty jednoznacznie wykazują, że zapisy w ewidencji gruntów w zakresie określenia granic i powierzchni spornych działek są wadliwe. Skarżący podnieśli, że nie brali udziału w postępowaniu sądowym o uregulowanie własności gospodarstwa rolnego małż. T. a pomiary geodezyjne dokonane w tym postępowaniu doprowadziły do obecnych konfliktów.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem (legalności) działalności administracji publicznej (art. 1 § 2 powołanej ustawy). W ramach tej kontroli sądy administracyjne badają, czy zaskarżona decyzja ma oparcie w prawie materialnym i czy organy nie naruszyły przepisów regulujących postępowanie administracyjne.
Oceniając zaskarżoną decyzję w tych dwóch aspektach stwierdzić należy, że przy jej wydawaniu nie wystąpiły istotne wady postępowania administracyjnego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy a decyzja znajduje oparcie w obowiązującym prawie.
Przepisy z zakresu ewidencji gruntów (ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne – powołana wyżej oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - Dz. U. Nr 38, poz. 454) stanowią, że organy administracji publicznej prowadząc ewidencję gruntów rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień do gruntu. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością. Zmian w stanie prawnym zapisanym w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie wpisów dokonanych w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych lub dyspozycji zawartych w aktach normatywnych (§ 12 wyżej cytowanego rozporządzenia).
Taki pogląd był wielokrotnie wyrażany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, m.in. w wyrokach II S.A. 1155/92, II S.A. 1718/95, II S.A. 1824/95, II S.A. 1231/97, II S.A. 1094/98, II S.A. 810/98 i II SA.1283/97.
Podkreślić ponadto należy, że skarżący domagają się wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów poprzez przywrócenie stanu sprzed odnowienia ewidencji gruntów w 1992 r. Tymczasem zmiany wprowadzone w 1992 r. były podstawą do określenia granic i powierzchni nabywanej przez nich w 1995 r. nieruchomości i ujawnienia danych o nieruchomości w księdze wieczystej założonej również w 1995 r. Podobnie też zmiany te były podstawą ujawnienia danych o nieruchomości małż. T. Odwoływanie się do treści aktu notarialnego z 1933 r. może być skuteczne jedynie w postępowaniu przed sądem powszechnym w sporze o własność lub też w postępowaniu o rozgraniczenie. Należy jednak pamiętać, że w późniejszym okresie nieruchomości stron objęte były postępowaniem uwłaszczeniowym.
Organy prowadzące ewidencję gruntów nie były władne rozstrzygać o kwestii własności i dokonywać zmian sprzecznych z aktualnymi zapisami w księdze wieczystej. Stanowiłoby to ewidentne naruszenie dyspozycji § 12 wyżej cytowanego rozporządzenia
Zatem stwierdzić należy, zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę jako niezasadną.