Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi wyrokiem z dnia 20 marca 2002 r. w sprawie II SA/Łd 1200/01 oddalił skargę Zofii i Stanisława B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 30 maja 2001 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Skarżący we wniosku o wznowienie postępowania wyjaśnili, że z decyzją nie mogą się zgodzić. Wymagałoby to od nich ponoszenia zbytecznych kosztów w budynku gospodarczym. W toczącym się postępowaniu administracyjnym nie uczestniczyli, bo organ administracyjny nie powiadomił ich o czynnościach, bo został ustanowiony pełnomocnik. Jednocześnie to pełnomocnictwo jest przedmiotem wielu zastrzeżeń. Zofia B. nie udzielała pełnomocnictwa, a skarżący uczynił to w czasie choroby. Natomiast pełnomocnik nie wywiązywał się należycie ze swych obowiązków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wznowienie postępowania sądowego jest specjalną, opatrzoną licznymi rygorami instytucją. Dotyczy bowiem zupełnie wyjątkowej sytuacji, kiedy dopuszcza się ponowne rozpoznawanie sprawy, mimo że zastała zakończona prawomocnym orzeczeniem. Stąd wznowienie jest dopuszczalne jedynie w ściśle sprecyzowany przypadkach.
Możliwość wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego przewiduje art. 58 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Ustawa ta nie określa jednak podstaw prawnych wznowienia postępowania ani szczegółowego trybu. Stąd zgodnie z odesłaniem przewidzianym w art. 59 ustawy o NSA mają tu odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania cywilnego: art. 401, art. 401[1], art. 403, art. 406-407, art. 409-411, art. 412 par. 2, art. 413-416. Zamiast art. 408 kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio art. 146 Kpa.
Sąd najpierw musi zbadać, czy wniosek został złożony we właściwym terminie. Określa je dla spraw zakończonych wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 407 Kpc, który stanowi, że skargi o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej, przedstawiciel ustawowy.
Skarżący odpis wyroku wraz z uzasadnieniem otrzymali 16 kwietnia 2002 r. Wniosek zaś złożyli 12 sierpnia 2002 r., a więc po terminie określonym w przepisie /podnosili, że nie byli należycie reprezentowani/. Ponadto stwierdzić należy, że wskazane we wniosku formalne podstawy wznowienia art. 401 pkt 2 Kpc w zw. z art. 59 ustawy o NSA, nie znajdują potwierdzenia w przedstawionym materiale, gdyż nie dotyczą postępowania sądowego, a braku działania w postępowaniu administracyjnym.
Z tych też względów Sąd na podstawie art. 10 par. 1 Kpc w zw. z art. 59 ustawy o NSA odrzucił wniosek.