Uzasadnienie
J. S., C. B., K. G., Z. S., K. S., E. W., T. W. oraz C. W. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego.
Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2010 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał wszystkich skarżących do uiszczenia wpisów od skarg, a nadto C. W. do podpisania skargi bądź nadesłania podpisanego jej odpisu – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skarg.
Wezwania do usunięcia braków skarg doręczono skarżącym K. G., Z. S., K. S., E. W., T. W. w dniu 30 listopada 2010 roku. J. S. wezwanie doręczono 1 grudnia 2010 roku, natomiast C. B. dnia 4 grudnia 2010 roku, zaś C. W. dnia 6 grudnia 2010 roku.
W terminie zakreślonym do usunięcia braków skarg E. W. uiściła wpis sądowy, zaś K. G. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Natomiast w dniu 7 grudnia 2010 roku C. W. podpisał skargę.
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2010 roku Referendarz sądowy przyznał K. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie jest prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargi należało odrzucić.
Zasadą wyrażoną w art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. jest, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 § 1 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Nadto warunki formalne skargi do sądu administracyjnego wskazane są enumeratywnie w art. 46 (wymagania formalne dla każdego pisma strony) oraz w art. 57 § 1 (dodatkowe wymagania dla pisma będącego skargą) p.p.s.a., a w związku tym każda skarga winna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Ponieważ skargi J. S., C. B., K. G., Z. S., K. S., E. W., T. W. oraz C. W. nie wypełniały powyższych wymogów, wszyscy skarżący zostali wezwani do usunięcia braków fiskalnych. Nadto C. W. wezwano do usunięcia braku formalnego skargi.
Podkreślić należy, że jedynie braki skarg K. G. oraz E. W. zostały usunięte w terminie ustawowym. Natomiast C. W. co prawda podpisał skargę w ustawowym terminie, jednakże nie uiścił wpisu od skargi.
Z uwagi na to, iż skarżący J. S., C. B., Z. S., K. S., T. W. i C. W. nie usunęli w wyznaczonym terminie braków skarg, skargi tych osób należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
j.m.