Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym wyrokiem z dnia 24 września 2013 roku, w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 665/13, oddalił skargę H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie skierowania do środowiskowego domu samopomocy. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 14 października 2013 roku.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
W dniu 20 grudnia 2013 roku H. W. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wskazanym na wstępie wyrokiem.W motywach skargi podniósł, iż w uzasadnieniu tegoż wyroku sąd doliczył do jego dochodu, dochód uzyskany z gospodarstwa rolnego, którego jest współwłaścicielem, podczas gdy jest ono wydzierżawione. Dodał, że sąd nie wskazał podstawy prawnej powyższego działania, a konsekwencją tego jest uznanie skarżącego za właściciela w/w gospodarstwa przez Urząd Wojewódzki w Ł. i pozbawienia go świadczeń z pomocy społecznej.
Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2014 roku Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, poprzez:
- - wskazanie podstawy wznowienia i okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia owej skargi;
- - sprecyzowanie zakresu żądania, tj. czy strona skarżąca wnosi o uchylenie, czy zmianę zaskarżonego orzeczenia;
- - nadesłanie 1 kompletu załączników do tejże skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 21 lutego 2014 roku, jednak termin na jego wykonanie upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skargę H. W. o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić.
Instytucję wznowienia postępowania regulują przepisy działu VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270, ze. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a.
Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w tym dziale można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach określonych w art. 271 - 273 p.p.s.a., przy czym podstawę wznowienia mogą stanowić tylko zdarzenia wymienione w owych przepisach. Nadto, do skargi o wznowienie postępowania stosuje się, na mocy art. 276 p.p.s.a., odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli inaczej nie stanowią przepisy o wznowieniu.
Od strony formalnej, skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46, w związku z art. 276 p.p.s.a.), a ponadto zawierać (stosownie do art. 279 p.p.s.a.) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Podanie podstawy wznowienia następuje przez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - 273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i wpływu na tychże okoliczności na rozstrzygnięcie.
Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast, w sytuacjach określonych w art. 272 § 1 i § 3 p.p.s.a., skargę winno się wnieść w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego.
Powyższe wymogi pozwalają na określenie zakresu, podstaw i dopuszczalności wznowienia, co służy realizacji art. 280 § 1 p.p.s.a., wedle którego sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a w razie braku jednego z tych wymagań sąd odrzuca wniosek. Badanie, o którym mowa w przywołanym przepisie następuje w pierwszym etapie postępowania i nie dotyczy oceny zasadności skargi o wznowienie. Dopiero bowiem skarga wniesiona w terminie i oparta na ustawowej przesłance wznowienia zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia w ramach drugiego etapu postępowania.
W związku z tym, że złożona w przedmiotowej sprawie skarga o wznowienie postępowania nie zawierała podstaw wznowienia, sąd wezwał skarżącego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do uzupełnienia braków skargi przez wskazanie ustawowej podstawy wznowienia i jej uzasadnienia, podanie kiedy dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia oraz sprecyzowanie czy wnosi o uchylenie, czy zmianę zaskarżonego orzeczenia. Ponadto do nadesłania jednego kompletu załączników do tejże skargi.
Wezwanie w tym zakresie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 lutego 2014 roku. Termin do uzupełnienia braków skargi o wznowienie postępowania upłynął bezskutecznie z dniem 28 lutego 2014 roku, bowiem H. W. nie uzupełnił wskazanych braków skargi.
W konsekwencji sąd, na podstawie art. 280 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3, w związku z art. 276 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
a.bł.