Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ("tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000r.,poz. 1071") oraz art. 28 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane ("tekst jednolity Dz.U. Nr 106 z 2000r., poz. 1126"), po rozpoznaniu odwołania Polskiej Telefonii Komórkowej "B" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, obejmującego wymianę trzech anten sektorowych na anteny systemu 900/1800/2100 MHz, dowieszenie trzech nowych anten sektorowych oraz montaż dodatkowej anteny MW i urządzeń nadawczo-odbioczych outdoor na istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej, zlokalizowanej na dachu budynku położonego w Ł. przy ul. A 7, uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił Polskiej Telefonii Komórkowej "B" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. pozwolenia na budowę, obejmującą wskazaną wyżej inwestycję.
Decyzją powyższą organ odwoławczy zobowiązał nadto inwestora do prowadzenia budowy na warunkach określonych w orzeczeniu Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nałożył obowiązek ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego oraz uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda [...] wskazał, iż nie podziela stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji, sprowadzającego się do konkluzji, że inwestor nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zdaniem Wojewody [...], Polska Telefonia Komórkowa "B" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. posiada ważną i obowiązującą umową najmu, zawartą z właścicielem obiektu – Spółdzielnią Mieszkaniową "A" w Ł. Z treści tejże umowy wynika zaś, że najemca ma prawo do wykorzystywania przedmiotu najmu na cele techniczne, związane z funkcjonowaniem sieci telefonii komórkowej oraz do zainstalowania na przedmiocie najmu urządzeń niezbędnych do korzystania zeń, zgodnie z celem jakim jest funkcjonowanie telefonii komórkowej. Tym samym zamiar inwestycyjny Polskiej Telefonii Komórkowej "B" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. nie wykracza ani nie narusza warunków umowy najmu.
Inwestor przedłożył kompletny projekt budowlany, posiadający wymagane opinie i uzgodnienia, wykonany przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane. Do projektu dołączono raport oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, sporządzony przez biegłego Wojewody [...] w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko, z którego wynika, że modernizowana stacja bazowa telefonii komórkowej, nie będzie stanowić zagrożenia dla ludzi i nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska naturalnego.
W ocenie organu odwoławczego, powołane wyżej okoliczności wskazują na spełnienie przez inwestora warunków, wynikających z ustawy Prawo budowlane, niezbędnych i wystarczających do uzyskania pozwolenia na budowę.
Skargę na powyższe orzeczenie złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w Ł., zarzucając mu obrazę przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 5 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego oraz "przepisów prawa proceduralnego, a w szczególności art. 7 k.p.a." Uzasadniając powyższe zarzuty skarżąca wskazała na nieuwzględnienie protestów mieszkańców bloku, na dachu którego mają być zamontowane nowe anteny nadawczo-odbiorcze. Protesty te wiążą się zaś z odczuwalnym obecnie negatywnym działanie promieniowania elektromagnetycznego, któremu są oni poddawani od blisko 4 lat. Modernizacja i zwiększenie mocy anten oddziaływanie to pogłębi, czyniąc jeszcze bardziej uciążliwym i tak trudne sąsiedztwo inwestora. Organ odwoławczy, wydając zaskarżoną decyzję, działał bez uwzględnienia słusznego interesu obywateli oraz interesu społecznego.
W konkluzji Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w Ł. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
Postanowieniem z dnia 7.listopada 2002r. Naczelny Sąd Administracyjny, Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
W piśmie z dnia 24.września 2004r. skarżąca cofnęła skargę, podnosząc, iż łącząca ją z inwestorem umowa najmu została rozwiązana, zatem decyzja o pozwoleniu na budowę stała się bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Po myśli art. 60 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zatem, sąd jest związany cofnięciem skargi chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia środka zaskarżenia za niedopuszczalne, w zrozumieniu cytowanego przepisu.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego.
Na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11.maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm) natomiast, nakazano zwrócenie skarżącej uiszczonego w sprawie wpisu sadowego.