Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 25. stycznia 2006 roku B. K. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie dotyczące wstrzymania robót budowlanych.
Przywołane powyżej postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. doręczone zostało skarżącej osobiście w dniu 2. listopada 2005 roku. (vide: zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki w aktach administracyjnych)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Przepisy miarodajne do oceny sytuacji prawnej zachodzącej w niniejszej sprawie zawiera ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (w skrócie p.p.s.a.). Przepisy art. 52 par. 1 i 2 tejże ustawy stanowią, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni i liczony jest od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 par. 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie rozstrzygnięciem, od którego przysługuje skarga do sądu administracyjnego jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] wydane w następstwie rozpoznania zażalenia na postanowienie dotyczące wstrzymania robót budowlanych.
Mając na uwadze, iż doręczenie powyższego postanowienia stronie skarżącej nastąpiło w dniu 2. listopada 2005 roku, to trzydziestodniowy termin do jego zaskarżenia upłynął w dniu 2. grudnia 2005 roku. Jeśli zatem skarga w niniejszej sprawie wywiedziona została w dniu 25. stycznia 2006 roku, to jej wniesienie nastąpiło z przekroczeniem terminu. Wniesienie skargi po zakreślonym przez ustawę terminie czyni ją spóźnioną i prowadzi do jej odrzucenia (art. 58 par. 1 p.p.s.a.).
Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.