Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 5 lipca 2001 roku J. R. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi skargę na decyzję Nr [...] Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], która utrzymała w mocy decyzję Nr [...] z dnia [...] wydaną przez tenże organ umarzającą postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie uprawnień kombatanckich z uwagi na złożenie wniosku po upływie ustawowego terminu.
W dniu 19 marca 2004 roku J. R. cofnęła skargę wniesioną w niniejszej sprawie podając, iż wobec nie rozpoznania jej skargi wnosi o natychmiastowe odesłanie dokumentów do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Postępowanie w niniejszej sprawie, pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, nie zostało przez ten Sąd zakończone przed dniem 1 stycznia 2004 roku, a zatem sprawa ta podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.))
Przepisy obowiązującego w tym zakresie prawa stanowią, iż skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd władny jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie: p.s.a.) (Dz. U. Nr 153, póz. 1270). Wobec nie wskazania przyczyn cofnięcia skargi konieczna jest analiza postępowania organów administracji publicznej wydających decyzje w niniejszej sprawie w celu oceny skuteczności cofnięcia skargi. Podstawę do oceny działań administracji daje przepis art. 3 par. l p.s.a. oraz art. 1 par. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Otóż mając na uwadze, iż przyczyną umorzenia postępowania o przyznanie uprawnień kombatanckich było złożenie przez skarżącą wniosku po upływie terminu zakreślonego przez przepis art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Nr 142 z 1997 roku, poz. 950 ze zm.), to z chwilą wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 15 kwietnia 2003 roku, w sprawie SK 4/02, którym uznano, iż art. 22 ust. 3 przywołanej powyżej ustawy jest niezgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (OTK – A 2003/4/31, oraz Dz. U. z dnia 23 kwietnia 2003 roku, Nr 72, poz. 658) i tym samym na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przepis ten utracił moc, to uznać wypada, iż pojawiła się okoliczność umożliwiająca wznowienie postępowania w rozumieniu przepisu art. 145 a par. 1 k.p.a. Tym samym jeśli skarżąca cofając skargę domaga się przesłania dokumentów organowi właściwemu w sprawach kombatantów to należy dojść do przekonania, iż cofnięcie skargi nie jest czynnością stanowiącą obejście prawa.
Podobnie brak jest podstaw do przyjęcia, iż w następstwie cofnięcia skargi utrzymana zostałaby w mocy decyzja administracyjna dotknięta nieważnością. Tym samym stwierdzić wypada, iż nie występują w sprawie okoliczności mogące być podstawą do uznania niedopuszczalności cofnięcia skargi. Zatem owa czynność rezygnacji z dochodzenia przed sądem swych praw jest prawnie skuteczna i wiąże Sąd.
Konsekwencją skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania (art. 161 par. 1 pkt 1 p.s.a.)
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 46 par. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368) w związku z art. art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), nakazując zwrócić skarżącej cały wpis od skargi.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.