Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz. U. Nr 87 poz. 960 z późn. zm.), Wójt Gminy Ł., po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego na wniosek M. R., orzekł o wymeldowaniu G. R. z pobytu stałego w miejscowości S. 49 gm. Ł. Od decyzji organu I instancji odwołał się G. R. W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda [..] podzielił stanowisko organu pierwszej instancji w przedmiocie spełnienia warunków niezbędnych do wymeldowania; decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W dniu 4.09.2003 r. G. R. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]
Pismem z dnia 27.08.2004 r. Urząd Gminy w Ł. poinformował Sąd o zameldowaniu się skarżącego na pobyt stały w miejscowości Ł. 10E gm. Ł. W związku z powyższym pismem Sąd wezwał skarżącego do wypowiedzenia się na piśmie, czy wobec faktu, iż 15 kwietnia 2004 r. zameldował się na pobyt stały w miejscowości Ł 10E nadal popiera skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] o wymeldowaniu go z pobytu stałego w miejscowości S. 49 gm. Ł. czy też ją cofa.
W odpowiedzi na pismo, skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, iż stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utworzony z dniem 1 stycznia 2004 r. dla obszaru województwa łódzkiego, rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652), jest więc właściwy do rozpoznania sprawy.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi jest czynnością procesową, przez którą skarżący rezygnuje z postępowania przed sądem administracyjnym a tym samym rozpoznania wniesionej skargi.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż oświadczenie woli strony skarżącej o cofnięciu skargi jest skuteczne, nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności i na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 wskazanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie.
Na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) Sąd nakazał zwrot stronie skarżącej uiszczonego wpisu sądowego.