Uzasadnienie
W dniu 23 grudnia 2003r. Z. L. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Ł. skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...], znak: [...] w przedmiocie inwentaryzacji powykonawczej.
Jak wynika z notatki urzędowej sporządzonej przez pracownika Sekretariatu Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Z. L. wniosła także skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] wydaną na skutek odwołania skarżącej od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...]. Została wpisana do repertorium Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pod sygn. akt II SO/Łd 50/04 i przekazana organowi administracji w trybie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wskazano zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nad działalnością administracji publicznej. Z kolei art. 52 § 1 powołanej ustawy stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy).
Zaskarżona decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] zawiera wyraźne pouczenie o dopuszczalności, sposobie i terminie do wniesienia odwołania do organu II instancji, czyli Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z którego to środka skarżąca skorzystała. Kontestowana decyzja to rozstrzygnięcie organu I instancji, od którego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W tym miejscu należy podkreślić, iż podobne uregulowania zawierała poprzednio obowiązująca ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w art. 27 ust 2 i 34.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt i 6 oraz § 3 wskazanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.