Uzasadnienie
II SA/Łd 142/08
Uzasadnienie
L.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Samorządowego w Ł. w przedmiocie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej. Jednocześnie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, L.R. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną I. Łączne dochody małżonków kształtują się na poziomie 1.831 złotych miesięcznie. Skarżący posiada dom o powierzchni 100 m kw. oraz łąki o powierzchni 1,33 ha. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnych wartościowych przedmiotów, papierów wartościowych ani oszczędności. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż posiadane grunty to nieużytki rolne, bagna, które nie przynoszą żadnych dochodów. Z powodów złej sytuacji finansowej, skarżący zmuszony był do zaciągnięcia kredytu gotówkowego, ponadto z uwagi na zły stan zdrowia obojga małżonków, rodzina ponosi znaczne wydatki na lekarstwa (około 380 złotych miesięcznie).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż sytuacja osobista i materialna skarżącego, a zwłaszcza wysokość comiesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem i zapewnieniem opieki lekarskiej uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Przede wszystkim Sąd miał na uwadze wysokość dochodów przypadających na członka rodziny skarżącego. Na tej podstawie Sąd uznał, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów związanych z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wykazanie zaś istnienia tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania stronie skarżącej prawa pomocy (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
AG