Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpoznaniu odwołania W. G. od orzeczenia Wójta Gminy C., ustalającego, na wniosek M. Ł., warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji, polegającej na budowie chlewni dla 88 DPJ w chowie ściółkowym, na działce oznaczonym numerem 260 we wsi K., gmina C., utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż projektowana inwestycja nie pozostaje w sprzeczności z treścią miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy C., przeznaczającego wskazany wyżej teren częściowo pod zabudowę mieszkaniową, częściowo natomiast pod uprawy rolne. Ponieważ zaś inwestycja wspomniana nie została zaliczona do kategorii mogących pogorszyć stan środowiska lub też znacząco nań oddziaływać, przeto, zdaniem organu, brak było podstaw do prowadzenia postępowania w tym przedmiocie, w oparciu o ustawę "Prawo ochrony środowiska".
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył W. G., wskazując, iż jest ona dlań krzywdząca. Podniósł, iż "budowa chlewni o obsadzie 88 DPJ jest tylko wybiegiem, by nie stosować ustawy z dnia 21.kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 z późniejszymi zmianami)". Zdaniem skarżącego wydzielający się szkodliwy zapach "wcale nie będzie mniejszy przy obsadzie 88 DJ niż przy obsadzie 100 DPJ". To zaś niewątpliwie negatywnie wpłynie na siedlisko jego i jego rodziny, zlokalizowane w bezpośrednim sąsiedztwie z terenem inwestycji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie, przywołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
W dniu 13.października 2004r. W. G. cofnął skargę w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Po myśli art. 60 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.s.a. zatem, sąd jest związany cofnięciem skargi chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością.
W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia środka zaskarżenia za niedopuszczalne, w zrozumieniu cytowanego przepisu.
Uwzględniając powyższe, po myśli art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego.
Na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11.maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) natomiast, nakazano zwrócenie skarżącemu uiszczonego w sprawie wpisu sądowego.