Uzasadnienie
II SA/Łd 1495/02
Decyzją z dnia [...], Nr [...] ([...]), wydaną na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał T. B. rozbiórkę samowolnie wybudowanego w 1999 roku ganku w budynku mieszkalnym, zlokalizowanym na terenie nieruchomości położonej w miejscowości K..
W odwołaniu od powyższej decyzji T. B. wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji, podnosząc nieznajomość przepisów Prawa budowlanego i zobowiązując się do dostarczenia dokumentów i projektów niezbędnych do uchylenia tejże decyzji.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że działanie organu I instancji jest zasadne i zgodne z prawem, bowiem stosownie do art. 48 Prawa budowlanego z 1994 organ nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Dobudowa ganku wykonana została w 1999 roku bez wymaganego pozwolenia na budowę.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T. B. ponowiła argumenty zawarte we wcześniejszym odwołaniu, w tym dotyczące wieku i stanu zdrowia ojca. Nadto skarżąca podniosła, iż przedmiotowy ganek chroni dom przed zimnem, nie zagraża bezpieczeństwu, jest niepodpiwniczony, nie szpeci krajobrazu i wybudowany został na działce stanowiącej własność T. B. Skarżąca stwierdziła, że nie wiedziała, że na dobudowę ganku musi mieć pozwolenie; teraz rozumie prawo i jeśli trzeba będzie rozebrać ganek to rozbierze go i od podstaw będzie starać się o pozwolenie na jego budowę.
T. B. wniosła o "legalizację przez NSA wybudowanego samowolnie ganku".
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 2 sierpnia 2004 roku T. B. poinformowała Sąd o zbyciu J. i D. O. (brat skarżącej i jego żona) nieruchomości położonej w K., na której wybudowano sporny ganek. T. B. stwierdziła, iż nowi właściciele tejże nieruchomości są stroną postępowania. Do pisma załączono zawiadomienie Sądu Rejonowego w O. z dnia 5 września 2003 roku o wpisie do księgi wieczystej Kw [...] J. i D. O. jako właścicieli nieruchomości.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 7 września 2004 roku J. O., działając w imieniu własnym i jako pełnomocnik żony D. O. cofnął wniesioną skargę.
J. O. oświadczył, iż skarżący cofają skargę wniesioną przez T. B., gdyż ganek został dobudowany bez pozwolenia na budowę; skarżący zamierzają starać się o legalizację tej dobudowy i nie chcą, aby toczyła się sprawa dotycząca rozbiórki ganku.
Przewodniczący pouczył J. O. o skutkach prawnych cofnięcia skargi a nadto o treści art.155 kpa oraz o aktualnym brzmieniu art. 48, art.59 i nast. ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane/ t. j. Dz. U. z 2003 roku, Nr 207, poz. 2016 ze zm./.
Po udzieleniu powyższego pouczenia, w tym o skutkach prawnych cofnięcia skargi, J. O. podtrzymał oświadczenie o cofnięciu skargi.
W dniu 9 września 2004 roku D. O. złożyła pisemne oświadczenie, w którym poparła oświadczenie J. O. o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie i pełnomocnictwo udzielone J. O. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Oceniając oświadczenie woli skarżących Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 cytowanej ustawy i nie zmierzające do obejścia prawa. Skarżący J. O., będący jednocześnie pełnomocnikiem D. O. wyjaśnił przyczyny cofnięcia skargi jak też jednoznacznie oświadczył, iż wolą skarżących jest podjęcie starań o legalizację przedmiotowego ganku. Aktualni właściciele nieruchomości - J. i D. O. nie kwestionują samowolnej dobudowy ganku / bez pozwolenia na budowę /, lecz zamierzają podjąć działania w celu legalizacji ganku. Także T. B. we wniesionej skardze nie kwestionowała dobudowy ganku bez pozwolenia na budowę, lecz wniosła o "legalizację przez NSA wybudowanego samowolnie ganku".
Wydawanie decyzji w przedmiocie legalizacji obiektu budowlanego lub jego części należy do właściwości organów administracji publicznej / w tym przypadku organów nadzoru budowlanego / nie zaś sądów administracyjnych. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej - art. 1 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.