Uzasadnienie
II SA/Łd 1496/10
W dniu 16 grudnia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga A. S. i T. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 grudnia 2010r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2010r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi przez skarżącą A. S. oraz nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego.
Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru powyższe wezwania skarżący odebrali w dniu 27 grudnia 2010r. W odpowiedzi, w dniu 31 grudnia 2010r., skarżący T. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2011r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawiony został bez rozpoznania z uwagi na niewywiązanie się przez skarżącego z wezwania do nadesłania wypełnionego formularza o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Ogólne wymagania stawiane wszystkim pismom procesowym określone zostały w przepisie art. 46 p.p.s.a., w którym czytamy m.in., iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak również w art. 47 p.p.s.a., który stanowi, iż do każdego pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Niewątpliwie podpis na skardze jest warunkiem koniecznym pisma i z wyjątkiem sytuacji, gdy strona nie może sama się podpisać (art. 46 § 4 p.p.s.a.) lub ma przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika, podpis musi być złożony własnoręcznie przez stronę. Podpis na dokumencie jest poświadczeniem woli lub wiedzy podmiotu, który takie oświadczenie składa i służy identyfikacji takiego podmiotu, stąd nie można przyjąć, iż jedynie wskazanie w nagłówku danych identyfikujących stronę skarżącą jest wystarczające dla przyjęcia, że skarga nie zawiera braków formalnych i spowoduje skuteczne wszczęcie postępowania.
Brak podpisu jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie, w którym zostanie dokładnie określony termin, w jakim strona winna uzupełnić ten brak oraz pouczenie o skutkach jego nieuzupełnienia we wskazanym terminie (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
Ponadto, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Opłatami sądowymi są zaś wpis i opłata kancelaryjna, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu.
Czyniąc zadość powyższym wymaganiom prawnym skarżąca A. S. została wezwana do podpisania skargi, oboje skarżący zostali nadto wezwani do uiszczenia wpisu oraz złożenia odpisu skargi. W tym miejscu zauważyć trzeba, iż w skardze znajduje się adnotacja o załączeniu odpisu skargi, jednakże w kopercie, w której skarga została nadesłana brak było dodatkowego odpisu. Sąd z urzędu ustalił, iż odpis ten nie pozostał w organie, za pośrednictwem, którego skarga została złożona, oznacza to, iż zasadne było wezwanie do jego złożenia.
Reasumując skarżąca A. S. nie podpisała skargi, a ponadto żadna ze stron nie złożyła odpisu skargi i nie uiściła wymaganej kwoty wpisu sądowego, w tej sytuacji przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 47 § 1, art. 220 §3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
ar