Uzasadnienie
W dniu 4 lutego 2004r. Z. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...], znak: [...] w przedmiocie nakazania W. K. rozbiórki instalacji wodno-kanalizacyjnej w budynku mieszkalnym, jednorodzinnym znajdującym się na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A. 25.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wskazano zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nad działalnością administracji publicznej. Z kolei art. 52 § 1 powołanej ustawy stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy).
Zaskarżona decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] zawiera wyraźne pouczenie o dopuszczalności, sposobie i terminie do wniesienia odwołania do organu II instancji, czyli Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Kontestowana decyzja to rozstrzygnięcie organu I instancji, od którego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Odrzucenie zaś skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji o charakterze merytorycznym.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 wskazanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.