Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 79c ust. 3 w związku z art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (tekst jedn. Dz.U. z 2010r. nr 185, poz. 1243 ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] o wymierzeniu M. O. - właścicielowi Przedsiębiorstwa A kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania odpadów za 2009r.
W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż w dniu 12 marca 2010r. weszła w życie ustawa z dnia 22 stycznia 2010r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 28, poz. 145). Ustawa ta została ogłoszona w dniu 25 lutego 2010r., a okres jej vacatio legis określono na 14 dni.
Ustawa ta dodała do ustawy o odpadach rozdział 9a zatytułowany "Kary pieniężne", w którym przewidziano katalog naruszeń obowiązków posiadaczy odpadów, skutkujących obligatoryjnym wymierzeniem sankcji przez właściwy organ w postaci kary pieniężnej w określonej wysokości.
Jednym z przypadków uzasadniających wymierzenie kary pieniężnej jest nieterminowe przekazanie marszałkowi województwa zbiorczego zestawienia danych o odpadach.
Za bezsporne organ administracji uznał, że M. O. jest posiadaczem odpadów w świetle ustawy o odpadach w rozumieniu jej art. 3 ust. 3 pkt 13. Wskazał, iż wytwarzanie odpadów związane jest z działalnością gospodarczą strony i pociąga za sobą obowiązki ewidencyjne, o których mowa w art. 36 ustawy o odpadach. Strona jest wytwórcą odpadów o kodzie 17 04 05 (żelazo i stal), które nie mieszczą się w katalogu odpadów, dla których nie przewidziano obowiązku ewidencyjnego.
Przytaczając treść art. 37 ustawy o odpadach organ administracji wskazał, iż obowiązek przekazania zbiorczego zestawienia danych o odpadach za 2009r. powinien być wykonany do dnia 31 marca 2010r.
Za bezsporne organ administracji uznał także, iż obowiązek ten nie został wykonany w terminie, bowiem strona przekazała Marszałkowi Województwa [...] zestawienie danych o odpadach w dniu 9 kwietnia 2010r. Stwierdzenie nieterminowego wykonania obowiązku przekazania zbiorczego zestawienia danych o odpadach za 2009r. rodziło po stronie organu obowiązek wymierzenia posiadaczowi odpadów sankcji administracyjnej w postacie kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł - stosownie do art. 79c ust. 3 ustawy o odpadach.
Na powyższą decyzję M. O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
W skardze tej zarzucił naruszenie art. 79d ustawy o odpadach w brzmieniu z dnia 12 marca 2010r. poprzez zastosowanie go do sprawozdania za 2009r. i naruszenie zasady proporcjonalności wynikającej z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Podniósł, iż wskazany przepis wszedł w życie z dniem 12 marca 2010r., kiedy to zaczęła obowiązywać ustawa z dnia 22 stycznia 2010r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw. Z uwagi na brak przepisów przejściowych, zaczął on obowiązywać od dnia 12 marca 2010r. w stosunku do bieżących sprawozdań – zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilościach odpadów. Przepisy dotyczące sprawozdania za 2009r. nie zawierały sankcji za opóźnienie w przekazaniu zestawienia. Zatem do tego zestawienia powinny obowiązywać przepisy dotychczasowe. Stosowanie zmienionego przepisu w 2010r. do sprawozdań za 2009r. narusza porządek prawny.
Postanowieniem dnia 9 marca 2011r., sygn. akt II SA/Łd 1509/10 w sprawie o analogicznym stanie faktycznym i prawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Łodzi przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnym następujące pytanie prawne:
- a) czy art. 79c ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007r., nr 39, poz. 251 ze zm.) jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
- b) czy art. 79c ust. 3, w związku z art. 79d ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. z 2007 r., nr 39, poz. 251 ze zm.) jest zgodny z art. 2 w związku z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 6 ust. 1 i 3 Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 roku, zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284).
W związku z tym pytaniem prawnym zostało wszczęte przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie, które do dnia wydania niniejszego postępowania nie zostało zakończone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W przepisie tym ustawodawca uregulował możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, którego wynik stanowił będzie podstawę do rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu.
Chodzi tutaj o tzw. zagadnienie wstępne, tj. sytuację, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia może wpływać na wynik postępowania, a jednocześnie uzasadnia celowość wstrzymania czynności procesowych podejmowanych w postępowaniu do czasu rozstrzygnięcia takiego zagadnienia. Zagadnienie wstępne to swego rodzaju przeszkoda do rozpatrzenia sprawy i ostatecznego jej zakończenia, a jego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi, czy zakwestionowany akt lub działanie organu administracji są zgodne z prawem.
Należy przy tym dodać, że zgodnie z opinią wyrażaną w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego, "celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (...), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (...)" (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, Kraków 2005, s. 302).
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania (art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej). Podkreślenia wymaga, iż strona może żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.).
Ocena konstytucyjności wskazanych wyżej przepisów ma dla rozstrzygnięcia badanej sprawy zasadnicze znaczenie. Wydanie przez sąd rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przed rozpoznaniem przez Trybunał Konstytucyjny powyższego pytania prawnego, mogłoby natomiast skutkować wystąpieniem przez strony z wnioskiem o wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym.
W tej sytuacji konieczne jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, będącego następstwem pytania prawnego skierowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 1509/10.
Wobec powyższego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.
A.D.